Πρόγραμμα

Συναυλία Α1 - Παρασκευή 17/10/2025, 19.00

 
Μαρία Τσιαντούλα, SpiRitual - Echoes from the Past (2025) - 08:16
σταθερό μέσο: 2 channels

Το έργο SpiRitual: Echoes from the Past είναι μια «ηχητική τελετή», μέσα από την οποία ο ακροατής καλείται να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του και τη φύση του. Πρόκειται για μια κάθοδο από τον «πολιτισμένο» κόσμο προς το ζωώδες, αρχέγονο βίωμα του ανθρώπου — ένα βίωμα που με τον χρόνο τείνει να αγνοείται ή να ξεχνιέται. Έργο με βιωματικό χαρακτήρα, το SpiRitual αποσκοπεί στο να παρακινήσει τον ακροατή να συμμετάσχει σωματικά, να θυμηθεί, να βιώσει την ένταση, τη σύγκρουση και τελικά την κάθαρση — όπως ο πρωτόγονος άνθρωπος γύρω από τη φωτιά.

Η Μαρία Τσιαντούλα γεννήθηκε το 2000 στη Λάρισα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης της κατεύθυνσης σύνθεσης στην τάξη του καθηγητή Δημήτρη Παπαγεωργίου (Ιntegrated Μaster). Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές στη Σύνθεση στο Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Μπάκα ενώ κατέχει και Δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Κουτσιούλη. Έχει συνθέσει έργα για σόλο όργανα, μουσική δωματίου, ορχηστρική μουσική, μουσική για τραγωδία, ηλεκτρονική μουσική και άλλα. Αναλαμβάνει ενορχηστρώσεις για χορωδία, ορχήστρα και διάφορα σύνολα, ενώ από το 2025 διευθύνει τη χορωδία του Χορευτικού Ομίλου Λάρισας. Επιπλέον, δραστηριοποιείται και ως πιανίστρια κάνοντας πιανιστικές συνοδείες.
___________________________________
Άννα Βασιλειάδη, Αφανισμός (2024) - 05:01
σταθερό μέσο: 2 channels

Πόλεμος. Όλα αλλάζουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Η ηρεμία και η καθημερινή ρουτίνα, μετατρέπονται σε πανικό, πόνο, απώλεια και θάνατο. Η σύνθεση αυτή, εν συντομία περιγράφει τα τρία στάδια: ηρεμία, χάος και σιωπή. Έχουν χρησιμοποιηθεί δεκάδες επεξγασμένοι ήχοι, κάποιοι ωστόσο διατηρούν την κυριολεκτική τους υπόσταση (λόγω θεματολογίας). Η σύνθεση έχει δημιουργηθεί σε καθαρά ψηφιακό περιβάλλον.

Γεννήθηκα στον Καναδά, αλλά μεγάλωσα στην Ελλάδα (Κρήτη). Σπούδασα Μουσική Τεχνολογία και Ακουστική στην πόλη του Ρεθύμνου και ολοκλήρωσα το Μεταπτυχιακό μου στις Τέχνες και Τεχνολογίες του Ήχου στο τμήμα Μουσικών Σπουδών της Κέρκυρας. Συνεχίζω τις σπουδές μου έως και σήμερα, στο ίδιο Τμήμα (PhD thesis), πάνω στην ηλεκτοακουστική σύνθεση, με θέμα τα ηχοτοπία του μικρόκοσμου, βασιζόμενη στην ηχοποίηση βιντεοσκοπημένων βιολογικών διεργασιών.
___________________________________
Μιχάλης Βακάλης, Stone Sea (2021) - 05:13
σταθερό μέσο: 2 channels

Το "Stone Sea" το εμπνεύστηκα από μια φωτογραφία στην οποία φαίνεται έντονα η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο υγρό στοιχείο που είναι η θάλασσα με τα σύννεφα και τους βράχους. Αυτή η φωτογραφία με βοήθησε να μεταφέρω όλα τα στοιχεία, στο πεδίο του ήχου. Αυτό που με τράβηξε είναι η αέναη κίνηση που υπάρχει σ’ αυτήν, η οποία συμβολίζεται από χειρονομίες καθώς και ήχους με έντονη ατάκα αναπαριστώντας το πέτρινο στοιχείο (βράχοι). Η μορφή ανάπτυξης του έργου συμβολίζει τον τρόπο που κινείται το μάτι πάνω στην εικόνα δίνοντας μια δυναμικότητα στην γενικότερη ανάπτυξη.

Ο Μιχάλης Βακάλης είναι καθηγητής μουσικής στο Μουσικό Σχολείο Ιωαννίνων “Νικόλαος Δούμπας” και Αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Ιωαννιτών. Είναι επίσης ένα από τα ιδρυτικά μέλη του μουσικού συνόλου ΗΝΟΡΟ, που ασχολείται με την πολυφωνική παράδοση της Ηπείρου και των γύρω περιοχών. Αποφοίτησε από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε σύνθεση με τον Δημήτρη Παπαγεωργίου και ηλεκτρονική μουσική με τον Δημήτρη Μαρωνίδη.
___________________________________
Χρύσανθος Χριστοδούλου, On a mixed Cage (2024) - 06:06
σταθερό μέσο: 2 channels

Το ""On a mixed cage"" στηρίζεται σε 40'' ηχογράφησης στον εθνικό κήπο Αθηνών τον Αύγουστο του 2024.

Γεννήθηκε το 1973 στη Θεσσαλονίκη. Μελέτησε διαφορετικά όργανα (βιολί, πιάνο, τζαζ κιθάρα, φωνή). Από το 1999 συνθέτει μουσική για χοροθέατρο, θέατρο, ντοκιμαντέρ, ταινίες μικρού μήκους και τηλεόραση. Είναι ιδρυτικό μέλος του σχήματος Modified Dog. Από το 2012 συμμετέχει στο Caravan Project. Κυκλοφορίες CD: “αντί-κείμενο εγώ” (2003) Hitch-Hike, “Landscape: white” (2004), “on the run” (2009), το 7” βινύλιο “on the run” (2010). Με το σχήμα Modified Dog: “Memories21”CD Thirstyleaves Records (2018), “once you are in you are never out”CD (2021) Ως συνθέτης / performer έχει συμμετάσχει σε Φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
___________________________________
Φώτης Ροβολής (φø), Silence (2025) - 10:30
σταθερό μέσο: 2 channels

To έργο ακολουθεί τις εξιστορήσεις τριών επιζώντων του ολοκαυτώματος (συγκεκριμένα του Άσουσβιτς) και την αναγωγή τους στο σήμερα και την κατάσταση στην λωρίδα της Γάζας. Η Margot Heuman(n) και ο Dr. Alfred Münzer, δύο άτομα που κυνηγήθηκαν για την εβραϊκή τους καταγωγή και για την σεξουαλικότητά τους, περιγράφουν το βίωμά τους αναδεικνύοντας μια ακόμα πτυχή του ναζισμού. Ο Stephen Kapos, επίσης επιζών του ολοκαυτώματος, επικοινωνεί τον θυμό και την απόγνωσή του σε σχέση με τις συνθήκες που επαναλαμβάνονται σήμερα και έχουν οδηγήσει στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Η σύνθεση αποτελείται εξ ολοκλήρου από συγκεκριμενες φράσεις, τροποποιημένες ώστε να δημιουργήσουν διαφορετικές ηχητικές υφές, που απλώνονται σε όλο το συχνοτικό εύρος και αλληλοπλέκονται παράγωντας μια κοινή διαδρομή.

Φώτης Ροβολής (φø) Έχοντας σπουδάσει Αρχιτεκτονική (Π.Θεσσαλίας) και ηλεκτροακουστική μουσική σύνθεση (Sonology&Artscience - Χάγη, ΤΜΣ ΕΚΠΑ - Αθήνα), εξερευνά τα όρια μεταξύ ήχου και χώρου κατασκευάζοντας εγκαταστάσεις, ηχοτοπία και εικόνες. Στα έργα του ακολουθεί πολιτικές, φαντασιακές και κουήρ αφηγήσεις, ενσωματώνοντας εναλλακτικές ταυτότητες/alias (Zirlar Mord Ω', norcimo ii) και χτίζοντας παράλληλα σύμπαντα. Έχει συνεργαστεί σε ταινίες μικρού μήκους, θεατρικές παραστάσεις και performances, συμμετείχε στα συνέδρια ICMC (Σεούλ) και SMC (Πόρτο) και πρόσφατα πήρε μέρος στο πρόγραμμα "Λανθάνων Χώρος" (ΚΠΙΣΝ), στο 7ο συνέδριο ακουστικής οικολογίας και στο πρόγραμμα “Worlds Within Worlds” και στο 6ο φεστιβάλ σύγχρονου χορού “Compartments Dance Project”. @thisisnotfaux
___________________________________
Θάνος Τσαβουσέλης, Lands (2025) - 10:52
σταθερό μέσο: 8 channels

Το “Lands” είναι ένα πολυκαναλικό έργο ηλεκτρακουστικής σύνθεσης που εξερευνά το περιβάλλον ως ζωντανό σύστημα. Μέσα από τέσσερα κεφάλαια—Υπόστρωμα, Σήματα, Ενδεχομενικότητα και Νοημοσύνη—το έργο αναστοχάζεται τις ροές ύλης και πληροφορίας που συγκροτούν την οικολογική και τεχνολογική ύπαρξη. Μέσα από επεξεργασμένο ήχο, glitch και υφές, αφηγείται την κατάρρευση και την επαναρρύθμιση της πραγματικότητας.

Ο Θάνος Τσαβουσέλης (γ. 1998) σπουδάζει Σύνθεση Ηλεκτρακουστικής Μουσικής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου και είναι μέλος του συνόλου ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής ASABE. Από το 2024, είναι μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ). Το έργο του επικεντρώνεται στη δημιουργία πολυμεσικών συνθέσεων.
___________________________________
Δημήτρης Μπάκας, Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου - Δράση / Αντίδραση III (2023) - 09:26
φωνή και σταθερό μέσο: 2 channels

Το Δράση/Αντίδραση ΙΙΙ είναι το τρίτο μέρος μιας σειράς ερευνητικών διαλόγων και συναντήσεων μεταξύ του συνθέτη Δημήτρη Μπάκα και της φωνητικής αυτοσχεδιάστριας Νατάσσας Μαρέ Μουμτζίδου. Το έργο καλύπτει ένα ευρύ ηχητικό φάσμα, από ηλεκτρονικά πεδία έως την ακουστική οικολογία, συλλαμβάνοντας ήχους, εικόνες, ερεθίσματα, φωνήματα και ηχοτοπία. Η προσέγγισή ήταν να δημιουργηθεί μια ανοδική σπείρα αλληλεπίδρασης ανάμεσα στα ηχητικά πεδία του συνθέτη και τις αυτοσχεδιαστικές φωνητικές γραμμές της τραγουδίστριας, εδραιώνοντας μια καινοτόμο σχέση ανάμεσα σε κάθε διαδοχική ηχογράφηση.

Γεννημένος στην Κατερίνη το 1975, ο Δημήτρης Μπάκας σπούδασε σύνθεση με τον Θεόδωρο Αντωνίου και απέκτησε MMus και Διδακτορικό στη σύγχρονη σύνθεση στο Goldsmiths, Πανεπιστήμιο Λονδίνου, υπό τον Roger Redgate. Το 2010-11 υπήρξε επισκέπτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια με τον Tristan Murail. Η μουσική του έχει παρουσιαστεί σε Ην. Βασίλειο, Ελλάδα, Η.Π.Α. και διεθνή συνέδρια όπως ICMC, SMC, Sonic Mmabolela, ενώ έχει λάβει αναθέσεις από ιδρύματα όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή. Ως sound artist συνεργάζεται με μουσεία, μεταξύ των οποίων το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και το Λαογραφικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Το έργο του αναγνωρίστηκε με Πιστοποιητικό Καλλιτεχνικών Επιτευγμάτων από το Luxembourg Art Prize (2022). Είναι μέλος ΕΕΜ, HELMCA, ΚΣΥΜΕ, HSAE και temp’Ora.

Η Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου είναι μουσικός, βοκαλίστρια και αυτοσχεδιάστρια με συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ και συνεργασίες με σημαντικούς καλλιτέχνες και οργανισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πορεία της καλύπτει ευρύ φάσμα ειδών, από τη δημοφιλή έως την πειραματική και λόγια μουσική, με ερμηνείες που εκτείνονται από έργα με κείμενο έως τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Έχει εκδώσει 7 προσωπικά ηχογραφήματα με εξαιρετικές κριτικές σε Ελλάδα και διεθνώς, ενώ συνεργασίες της έχουν τιμηθεί με βραβεία μεγάλων οργανισμών. Ως ιδρυτικό μέλος του διεθνούς οργανισμού «Interaction International ADELPHOPOIESIS» και εμπνεύστρια του φεστιβάλ Sound of Art, έχει επίσης αναπτύξει δράση στη θεραπευτική διάσταση της μουσικής, με παρουσιάσεις, εργαστήρια και σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
___________________________________

Συναυλία Α2 - Παρασκευή 17/10/2025, 20.15

 
Γιάννης Μυγδάνης, Αποκλίνον Φάσμα (PSR-ΔX) (2025) - 07:43
σταθερό μέσο: 2 channels

Το «Αποκλίνον Φάσμα (PSR-ΔX)» είναι έργο fixed media που στηρίζεται σε καταγραφές κοσμικών σημάτων, όπως ραδιοεκπομπές pulsars, μαγνητικές καταιγίδες και μεσοαστρικό θόρυβο. Τα ίχνη αυτά, συνήθως αθέατα στην ανθρώπινη εμπειρία, επεξεργάζονται και αντιπαρατίθενται με ήχους μικρής κλίμακας, όπως αναπνοές, ψιθύρους και μηχανικά θραύσματα. Η συνύπαρξη των δύο επιπέδων συγκροτεί ακουσματικό πεδίο όπου το κοσμικό και το ανθρώπινο αλληλοδιεισδύουν, παράγοντας φασματικά σχήματα που αποκλίνουν από την κανονικότητα. Ο τίτλος παραπέμπει σε φανταστική καταχώρηση pulsar, κωδικοποιημένη ως PSR-ΔX, που εκπέμπει ανοίκειο σήμα. Το έργο καλεί τον ακροατή να αφουγκραστεί το άγνωστο μέσα στον θόρυβο του σύμπαντος και να στοχαστεί πάνω στην ανθρώπινη παρουσία ως εξαίρεση σε ένα άπειρο φάσμα.

Ο Δρ. Γιάννης Μυγδάνης δραστηριοποιείται ως μουσικοπαιδαγωγός, συνθέτης, ερευνητής και σχεδιαστής εκπαιδευτικών μουσικών λογισμικών. Είναι εντεταλμένος διδάσκων στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ και συνεργάτης στο μεταπτυχιακό «Μουσική Εκπαίδευση σε Τυπικά και Άτυπα Περιβάλλοντα». Κατέχει τέσσερις μεταπτυχιακούς τίτλους, καθώς και διπλώματα Πιάνου, Διεύθυνσης Χορωδίας και Σύνθεσης, ενώ έχει παρακολουθήσει μαθήματα ηλεκτρονικής σύνθεσης στο ΚΣΥΜΕ. Έχει συμμετάσχει σε περισσότερα από πενήντα διεθνή συνέδρια και έχει δημοσιεύσει ισάριθμα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά. Ως συνθέτης έχει παρουσιάσει έργα για θέατρο, ταινίες μικρού μήκους, παιδικά τραγούδια και ηλεκτροακουστικά έργα, ενώ έχει εκδώσει παρτιτούρες και κύκλους τραγουδιών με μελοποιήσεις Ελλήνων και ξένων ποιητών.
___________________________________
Στέλιος Τσίλογλου-Ιγνατιάδης, Bardo (2024) - 12:13
σταθερό μέσο: 2 channels

Αποτελούμενο κυρίως από ηχογραφήσεις πεδίου και επεξεργασμένα ηχοτοπία, το Bardo κινείται μεταξύ ανεκδοτικών και αφηρημένων ηχητικών υλικών, συνδυάζοντας φυσικά και αστικά περιβάλλοντα με ηλεκτρονικές μεταμορφώσεις. Τα βουνά λιώνουν, η θάλασσα μετατρέπεται σε μηχανήματα και εξαφανίζεται στον θόρυβο του πλήθους. Και δεν είναι ότι οι ήχοι της πόλης έχουν αρχίσει να μοιάζουν όλο και περισσότερο με ανθρώπινες φωνές, ή μήπως οι ανθρώπινες φωνές έχουν ήδη αρχίσει να μοιάζουν με τους θορύβους της πόλης; Το Bardo είναι ένα σημείο καμπής – μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης, μεταξύ παρελθόντων και μελλοντικών ζωών, μεταξύ τόπου και μη-τόπου. Είναι επίσης ένα προσωπικό ταξίδι μαθητείας μέσα από τα ηχητικά και συναισθηματικά εδάφη που έχω κατοικήσει, αναζητώντας το νήμα που τα συνδέει όλα μαζί.

Ο Στέλιος Τσιλογλου-Ιγνατιάδης (γενν. 1999, Ιωάννινα) είναι συνθέτης και διεπιστημονικός καλλιτέχνης, το έργο του οποίου επικεντρώνεται στη διασταύρωση της ηλεκτροακουστικής μουσικής, της ζωντανής performance και του σύγχρονου χορού. Eξερευνά υβριδικές καλλιτεχνικές μορφές που συνδυάζουν ζωντανή ηλεκτρονική μουσική, ακουσματική και οργανική μουσική, φωνή, κίνηση και οπτικά μέσα. Eίναι μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ) και το έργο του έχει παρουσιαστεί στην Ελλάδα και σε διεθνή φεστιβάλ. Η μουσική του για το έργο Mountains της Μαίρης Ράντου παρουσιάστηκε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2025. Έχει επίσης συνθέσει, σκηνοθετήσει και αναπτύξει τρία πρωτότυπα έργα: Alice, Shrunk by Fear (Δημοτικό Θέατρο Ιωαννίνων, 2021), too much (2022) και Re-Visions (2025).
___________________________________
Σταύρος Σακελλαρίου, In Motion (2015) - 07:40
σταθερό μέσο: 2 channels

Το ""In motion"" συντέθηκε το 2015. Η ιδέα του έργου είναι να ωθήσει τον χρόνο προς τα εμπρός, ώστε να βρισκόμαστε συνεχώς σε κίνηση. Η φόρμα παράγεται από την αντίθεση οριζόντιου και κάθετου χρόνου. Η γραμμικότητα εκφράζεται μέσω διαφόρων χειρονομιακών σχημάτων. Το υλικό αποτελείται από μεταλλικούς ήχους συν τόνους μπαλονιών, τριβή σε κρουστά όργανα και χειρονομίες περιστεριών που ηχογραφούνται σε ανοιχτό χώρο. Οι διάφορες επεξεργασίες των ήχων στόχευαν στη δημιουργία μιας φασματικής συνέχειας. Το γεγονός ότι η κίνηση είναι ένας μορφογενετικός παράγοντας θα μπορούσε να συγκριθεί με τις αντιστικτικές υφές της αναγέννησης όπου η κίνηση δημιουργεί χρόνο και χώρο.

Ο Σταύρος Σακελλαρίου γεννήθηκε το 1980 στα Ιωάννινα και έζησε εκεί μέχρι το 2000. Αφού έκανε μαθήματα τραγουδιού, πιάνου και βασικής θεωρίας της μουσικής, μετακόμισε στην Αγγλία για μια πιο επίσημη εκπαίδευση. Την περίοδο 2000-2003 απέκτησε πτυχίο μουσικής από το Πανεπιστήμιο του Χαλ. Την περίοδο 2004-2006 συνέχισε με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, όπου επικεντρώθηκε στη σύγχρονη σύνθεση και μουσικολογία. Κατά τα έτη 2008-2010, πήγε στην Κέρκυρα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο για να παρακολουθήσει ένα ακόμη μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο πρόγραμμα «τέχνες και τεχνολογίες του ήχου». Εκεί ενδιαφέρθηκε για την ηλεκτροακουστική μουσική ως συνθέτης και ως αναλυτής. Από το 2013, εργάζεται ως καθηγητής μουσικής σε μουσικά σχολεία σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.
___________________________________
Επαμεινώνδας Φασιανός, Time Travel (2016) - 18:40
σταθερό μέσο: 2 channels

Πρόκειται για μια ακουσματική σύνθεση που βασίζεται σε ηχογραφήσεις της φωνής ενός ιερέα και μιας ανδρικής χορωδίας στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Αθήνα. Θεωρώ ότι το έργο αυτό αποτελεί «ταξίδι» μεταξύ του φυσικού χώρου και της εσωτερικής προσωπικής μου αντίληψης όσον αφορά τους ψαλμούς και το μυστήριο της Θείας Λειτουργίας, χρησιμοποιώντας τη φωνή του ιερέα ως σημείο αναφοράς. Επιπλέον, θεωρώ τη σύνθεση αυτή ως ένα «ταξίδι» πίσω στον χρόνο, όταν για πρώτη φορά εμφανίστηκαν οι βυζαντινοί ύμνοι στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Επαμεινώνδας Π. Φασιανός (Epa Fassianos) είναι Έλληνας Συνθέτης Ηλεκτροακουστικής και Ambient Μουσικής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του York (πτυχίο MA στη Moυσική Τεχνολογία) και στο Πανεπιστήμιο του Sussex (πτυχίο MA στη Σύνθεση για Οπτικοακουστικά Μέσα και Κινηματογράφο, καθώς και πτυχίο MPhil στη Μουσική Σύνθεση) υπό την επίβλεψη του Καθηγητού Ed Hughes. Είναι κάτοχος Διδακτορικού Διπλώματος PhD στη Σύνθεση Ακουσματικής Μουσικής, το οποίο απέκτησε από το Πανεπιστήμιο του Manchester (NOVARS Research Centre), υπό την επίβλεψη του Καθηγητού David Berezan. Οι τομείς του ενδιαφέροντός του κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο Πανεπιστήμιο του Manchester κάλυπταν την δημιουργία έργων Ακουσματικής Μουσικής με βάση διάφορες πτυχές της Ελληνικής Κουλτούρας.
___________________________________
Ορέστης Καραμανλής, Hypno [adapted] (2025) - 09:00
όργανο και ηλεκτρονικά: 8 channels

Το Hypno είναι ένα έργο για φωνή, καρδιακό παλμό και ηλεκτρονικά. Η εκτελέστρια φοράει ένα μικρόφωνο επαφής στο στήθος που ακούει την καρδιά της και στέλνει τον ήχο σε ένα λάπτοπ, μέσω του οποίου ενεργοποιούνται τα ηλεκτρονικά σε πραγματικό χρόνο χρησιμοποιώντας μια γλώσσα προγραμματισμού. Η εκτελέστρια γίνεται ακροάτρια του εσωτερικού της ρυθμού και προσπαθεί να προσαρμόσει το ξεδίπλωμα της μουσικής ψυχοσωματικά, εμπλέκει έτσι σε έναν συνεχή βρόγχο ανάμεσα στο δικό της ηχητικό σώμα και στην ψυχική της κατάσταση.

Επίκουρος καθηγητής στο τμήμα ψηφιακών τεχνών & κινηματογράφου του πανεπιστημίου Αθηνών. Το σύνολο του έργου του καλύπτει ένα ευρύ φάσμα σύγχρονης μουσικής με ιδιαίτερη έμφαση στον συγκερασμό των ακουστικών οργάνων με το λάπτοπ, στην αλγοριθμική σύνθεση και στην επεξεργασία του ήχου για πολυκάναλα συστήματα. orestiskaramanlis.net.
___________________________________

Συναυλία Α3 - Παρασκευή 17/10/2025, 21.30

 
Η συναυλία είναι αφιερωμένη σε παλαιότερα έργα, τα οποία θα παιχτούν με τον παλιό τρόπο από μαγνητοταινίες εποχής σε μαγνητόφωνο REVOX B77 MKII.

Κώστας Στρατουδάκης, Ultimate Effort (1986) - 11:53
σταθερό μέσο: 2 channels

Το πρώτο από μια σειρα έργων που συνέθεσε με το σύστημα UPIC (Πολυαγωγία) που εφηύρε ο Ιάννης Ξενάκης. Το Ultimate Effort ειναι δημιουργημένο εξ’ ολοκλήρου στο UPIC και μιξαρισμένο στο στούντιο του ΚΣΥΜΕ και στο προσωπικό στούντιο του Κ.Σ. Παίχτηκε στο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής της Bourges (Γαλλία) το 1986 κάνοντας ιδιαίτερη αίσθηση και χάρισε, την επόμενη χρονιά, το βραβείο "residence" στο Διεθνή Διαγωνισμό Ηλεκτροακουστικής Mουσικής της Bourges. Ελαβε επισης το πρωτο βραβείο στον διαγωνισμό σύνθεσης του ΚΣΥΜΕ. Έκτοτε το έργο παίχτηκε σε πολλές χώρες. Το έργο πραγματεύεται το θέμα του θανάτου, της μεταφυσικής και της αγωνίας για την τύχη της ψυχής μετά τον θάνατο. Είναι επιρρεασμένο μεταξύ άλλων από την Θιβετανική βίβλο των νεκρών.

Σπούδασε Σκηνοθεσία Κινηματογράφου, Μουσική και Προγραμματισμό Υπολογιστών. Οι μεταπτυχιακές του σπουδές (M.Sc.- Ιόνιο Πανεπιστήμιο) σχετίζονται με διαδραστικές και οπτικοακουστικές παραστάσεις. Εργάστηκε ως σκηνοθέτης (ντοκιμαντέρ και καλλιτεχνικά προγράμματα για την τηλεόραση) και ως μουσικοσυνθέτης (μουσική για ταινίες, ηλεκτροακουστική μουσική, μικτά κομμάτια κ.λπ.) Είναι μεταξύ των πρώτων καλλιτέχνών στην Ελλάδα που παρουσίασαν έργα που χρησιμοποιούν διαδραστικές τεχνολογίες και τεχνολογίες πολυμέσων (Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών κλπ). Βραβεύτηκε με σημαντικά διεθνή βραβεία για το έργο του. Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Μουσικό Τμήμα του Ιονίου Πανεπιστημίου. Δίδαξε μουσική για κινηματογράφο, οπτικοακουστική τέχνη και τεχνολογία.
___________________________________
Δημητρης Καμαρωτός, Retour à la Mer (1983) - 09:25
σταθερό μέσο: 2 channels

Το Retour à la Mer, σε δύο μέρη, παραγγέλθηκε και χρησιμοποιήθηκε σαν μουσική για ένα ντοκυμαντέρ της Γαλλικής τηλεόρασης FR3 με θέμα την εξέλιξη των θαλάσσιων θηλαστικών. Ακολουθεί μια προγραμματική εξέλιξη παρακολουθώντας τα μέρη του ντοκυμαντέρ. Η δομή αυτή δεν φαίνεται στην ακουστική αναπαραγωγή δημιουργώντας μια εντύπωση “υδάτινης” διάρκειας σε συνεχή αλλαγή και αναγνωρίσιμα σταθερή υφή.

Ο Δημήτρης Καμαρωτός σπούδασε σύνθεση, κλαρινέτο, μουσικολογία και μουσική, στην Ελλάδα και τη Γαλλία, μεταξύ άλλων με τους Émile Damais, Marc Battier, Maurice Jarre και Ιάννη Ξενάκη. Εργάστηκε στο IRCAM και στο Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας. Συμμετέχει στην ανάπτυξη της θεατρικής δραματουργίας με τη μουσική και τον ηχητικό σχεδιασμό. Έχει συνεργαστεί με πολλούς σκηνοθέτες, Έλληνες και ξένους, σε παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στο Εθνικό Θέατρο, στην Επίδαυρο και σε διεθνή φεστιβάλ. Η μουσική του κινείται ελεύθερα από την οργανική/φωνητική στην ηλεκτροακουστική/ακουσματική. Πρόσφατη δισκογραφική κυκλοφορία του είναι το LP “Electromagnetic Landscapes” (Intersonik Recordings, 2018).
___________________________________
Ανδρέας Μνιέστρης, Mαγράδια τοις Pυϊνοίοις Eπέρρωγον́δια (1987) - 06:09
σταθερό μέσο: 2 channels

Η υπερλεξιστική αυτή πρόταση ήρθε και εγκαταστάθηκε με το ‘έτσι θέλω’ σαν τίτλος στο πρώτο μου κομμάτι για μαγνητοταινία, αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του στο στούντιο του GES Vierzon, τον Απρίλη του 1987. Εχω κατά καιρούς γράψει σε διάφορα σημειώματα συναυλιών οτι αυτό το κομμάτι είναι: “ένας ύμνος στο β’ θερμοδυναμικό αξίωμα”, “μία πικρή διαμαρτυρία”,“ένα τραγούδι concrète”(...αν είναι ποτέ δυνατόν),“μια άσκηση στις τεχνικές της μουσικής για μαγνητοταινία”, και πολλά άλλα. Ισχύουν όλα. Όπως ισχύει και ότι παρά την πρωτόλεια τεχνική του αυτό το μικρό κομμάτι ενσωματώνει ένα ολόκληρο οικοσύστημα δυνάμεων και ορμών που προσπαθούν να δομήσουν μια Φυσική — που ωστόσο παραμένει ακόμα άναρθρη, πρό-λογική — που επιθυμούν να δημιουργήσουν Μνήμη πρίν απο την Λαλιά. [σχεδόν] Όλο το ηχητικό υλικό εχει ‘απαλλοτριωθεί’ απο το κομμάτι “Μπάλλος” [Lyra – SYLP 3573] (..εχει και λίγο από “Maggie’s farm” [CBS – CBS 62515], χωρίς καμμία επεξεργασία αλλα προς μεγάλη μου έκπληξη κανείς/μία δεν έχει καταφέρει ακόμα να το διακρίνει πράγμα που αποδεικνύει πόση εξάσκηση χρειάζεται ακόμα για να μάθουμε να ‘ακούμε’). Τα λόγια που εμφανίζονται στο βάθος (“έγινα ο καραγκιόζης που κορόϊδευα”...κτλ) έχουν γραφεί σε ανύποπτο χρόνο από τον κ. Παναγή Μπίκουλα - του οποίου στίχους έχω χρησιμοποιήσει και σε άλλα μου κομμάτια και τον οποίο ευχαριστώ πολύ.

Ανδρέας Μνιέστρης. Ομότιμος Καθηγητής Σύνθεσης Ηλεκτρονικής Μουσικής, Τμ/Μουσικών Σπουδών, Ιόνιο Πανεπιστημιο.
___________________________________
Δημήτρης Καραγεώργος, Διακυμάνσεις (1988) - 08:17
σταθερό μέσο: 2 channels

Το Έργο δημιουργήθηκε στο Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας ( ΚΣΥΜΕ) την περίοδο 1987-88 με το σύστημα της Πολυαγωγίας (UPIC) που επινόησε ο Ιάννης Ξενάκης. Έναι βασισμένο στις δυνατότητες του συστήματος της Πολυαγωγίας να ηχογραφεί και να επεξεργάζεται φυσικούς ήχους (sampling). Έτσι το πρωτογενές υλικό της σύνθεσης είναι ένας διάλογος ηχογραφήσεων φωνημάτων με τις κυματομορφές που σχεδίασα. H ηχογράφηση και το μοντάζ έγινε σε μαγνητόφωνα της εποχής “REVOX A77, B77 & PR99”.

Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά με τους Στ. Βασιλειάδη, Αμ. Αμαραντίδη και πιάνο με τη Ν. Νικολάεβνα. Επίσης τελείωσε το τμήμα Ηλεκτροακουστικής Μουσικής του Ωδείου Athenaeum με τους καθηγητές. Στ. Βασιλειάδη, Χάρη Ξανθουδάκη και Δημήτρη Καμαρωτό. Πήρε μαθήματα σύνθεσης από τον Ιάννη Ξενάκη και τον Θεόδωρο Αντωνίου. Εργάστηκε από το 1986 στο Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας (Κ.ΣΥ.Μ.Ε.) του Ι. Ξενάκη, καθώς και στην Κρατική Τηλεόραση ΕΤ2 & ΝΕΤ. Έχει λάβει μέρος στη Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης 1986 (με την ομάδα Τεχνογενές), της Βαρκελώνης 1987 (με την Ομάδα Εδάφους του Δημ. Παπαιωάννου) και στην 18η Διεθνή έκθεση Αρχιτεκτονικής La Biennale di Venezia. Είναι μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (EΣΣHM) και της Ελληνικής Εταιρείας Ακουστικής Οικολογίας (ΕΕΑΟ).
___________________________________
Στέφανος Βασιλειάδης, Τα Μυστικά Τραγούδια της Σιωπής (1971) - 24:04
σταθερό μέσο: 2 channels

Τα Μυστικά Τραγούδια της Σιωπής για μαγνητοταινία (1η εκτέλεση,REX,1971-παραγγελία της 4ης Ελληνικής Εβδομάδας Σύγχρονης Μουσικής). Είναι το πρώτο του ηλεκτρονικό έργο και βασίζεται σε φυσικούς και επεξεργασμένους ήχους (αναγνωρίσιμο και το θέμα του Adagio της σονάτας για φλάουτο και μπάσο κοντίνουο BWV 1034 του J.S.Bach) καθώς και σε τεχνητούς ηλεκτρονικούς ήχους του συνθετητή VCS3.Το ηχητικό φάσμα της σύνθεσης εκτείνεται από τον ελάχιστο θορυβισμό της απόλυτης σιγαλιάς ως έναν καταιγισμό διαπεραστικών ήχων, καθρεφτίζοντας την ένταση και τη δραματικότητα της αθέατης πλευράς της σιωπής. Το έργο ξαναπαίχτηκε από τη χορο-θεατρική ομάδα «Χορικά» της Ζουζούς Νικολούδη στο RΕΧ (1973) χορογραφημένο από την ίδια και αργότερα περιόδευσε σε διάφορες πόλεις του εξωτερικού.

Στέφανος Βασιλειάδης (Θόλος Δράμας, 1933 - Αθήνα, 2004). Έχοντας βάσεις σε βυζαντινή και ευρωπαϊκή μουσική, σπούδασε ανώτερα θεωρητικά και σύνθεση με τον Γ.Α. Παπαϊωάννου. Από τους πρωτεργάτες της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα, έγραψε ηλεκτροακουστικά και πολύτεχνα έργα [Τα Μυστικά Τραγούδια της Σιωπής, Εν Πυρί, Κουκλόκοσμος] και πολλή θεατρική μουσική. Υπηρέτησε τη μουσική παιδεία ως εκπαιδευτικός [στο Κολέγιο Αθηνών, τη Δραμ. Σχολή του Εθν. Θ., το Τμήμα Μουσ. Σπουδών του ΕΚΠΑ], ως συνθέτης παιδικών τραγουδιών, ως αρθρογράφος-κριτικός, ραδιοφωνικός παραγωγός, συγγραφέας, ως διευθυντής του Κ.ΣΥ.Μ.Ε, καθώς και μέσα από συναντήσεις χορωδιών, σεμινάρια, εισηγήσεις με κορυφαία τη δημιουργία του πρώτου Μουσ. Γυμνασίου στην Παλλήνη.
___________________________________

Συναυλία B1 - Σάββατο 18/10/2025, 19.00

 
Γιώργος Στεφάτος, Σαλούφα (2025) - 05:07
σταθερό μέσο: 2 channels

Το ταξιδι μιας γυναικας από μία ψυχιατρικη κλινική του εξωτερικου στην ζεστη αγγαλια ενός ακριτικου νησιού, με οδηγό μία ψεύτικη θάλασσα.

O Στεφατος Γιώργος είναι μουσικός και προγραμματιστής. Κατασκευαζει προγραμματα ήχου τα οποία έχουν ως πρωταχικό στόχο την πιο άμεση αλληλεπίδραση του συνθέτη με την ηχητική του ύλη.
___________________________________
Δημήτρης Μπατσής, Among Wolves (2025) - 10:00
σταθερό μέσο: 6 channels

Το έργο Among Wolves αντλεί το ηχητικό του υλικό από ηχογραφήσεις πεδίου στο Κεντρικό Ζαγόρι (Ελαφότοπος), καταγεγραμμένες την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2024 σε ποιμενικές διαδρομές με τη συμβολή της τοπικής κοινότητας και του EcoMuseum Zagori. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε τρία μέρη: τη ροή των υπόγειων υδάτων μέσα από πετρώδη μονοπάτια και τη μελωδική επικοινωνία των αηδονιών σε δασώδεις εκτάσεις, μια σκηνή κυνηγητού με ποιμενικούς σκύλους που καταδιώκουν έναν λύκο, και κλείνει με την επιστροφή των κοπαδιών μέσα από τον ήχο των κουδουνιών. Εντασσόμενο στις πρακτικές της ακουστικής οικολογίας, το έργο αποτυπώνει τη σχέση βιοποικιλότητας, περιβάλλοντος και ανθρώπινης δραστηριότητας, προτείνοντας τον ήχο ως μέσο ενσυναίσθησης, οικολογικής επίγνωσης και διαλόγου με τη μη ανθρώπινη ζωή.

Ο Δημήτρης Μπατσής είναι ηχητικός καλλιτέχνης και ακαδημαϊκός ερευνητής. Έχει διδακτορικό στη Βιομουσική από το Παν/μιο Ιωαννίνων, όπου ολοκλήρωσε και μεταδιδακτορική έρευνα, μεταπτυχιακό στις Σύγχρονες Τέχνες και Μουσική (Oxford Brookes) και πτυχίο Μουσικών Σπουδών (Anglia Ruskin). Η έρευνά του συνδέει βιολογικές λειτουργίες με νέα μέσα, επιστήμες, ηχητικό σχεδιασμό και διαδραστικά συστήματα. Η πρακτική του περιλαμβάνει ηχητικές εγκαταστάσεις, περφόρμανς και video art με οπτικοακουστικές εφαρμογές και κώδικα. Έχει διδάξει στην Ελλάδα και την Αγγλία και έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ και εκθέσεις. Το 2021 το έργο Gather απέσπασε το πρώτο βραβείο Video Art στη Biennale Φλωρεντίας. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων.
___________________________________
Κώστας Φραντζής, Το Βότσαλο (2025) - 12:06
σταθερό μέσο: 2 channels

Το Βότσαλο είναι μια ηχοτοπιακή σύνθεση που εκκινεί από τη φαντασιακή στιγμή κατά την οποία ένα βότσαλο αποκοιμιέται και παρασύρεται από τα ρεύματα της θάλασσας. Στο επίκεντρο της σύνθεσης εξερευνάται η πέτρα ως ηχογόνος πηγή, όπου η άκαμπτη ύλη της μέσα από διάφορες επεξεργασίες, αποκτά κινητικότητα, ρυθμό και ηχητικές υφές που υποδηλώνουν την αίσθηση ρευστότητας, θραυσματικότητας και δίνης. Το ηχητικό υλικό που προκύπτει από αυτές τις επεξεργασίες άλλοτε παρουσιάζεται αυτόνομο κι άλλοτε εγκιβωτίζεται σε ηχογραφήσεις πεδίου, προσκαλώντας τον ακροατή να εμβυθιστεί σε ένα φανταστικό και μυστηριώδες ηχοτοπίο.

Ο Κώστας Φραντζής είναι μουσικός, sound artist με έδρα την Ελλάδα. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ). Εξερευνά τη μουσική και τον ήχο μέσα από διάφορα δημιουργικά projects και συνεργασίες με καλλιτέχνες από το ευρύτερο πεδίο των παραστατικών τεχνών (θέατρο, χορός, performance art, διαδραστικές οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις κλπ).
___________________________________
Ταξιάρχης Διαμαντόπουλος, Pnoe (2025) - 08:59
σταθερό μέσο: 2 channels

Η σύνθεση Pnoe (2025) βασίζεται στο μοντέλο των 4 κριτηρίων που ανέπτυξα κατά τη διδακτορική μου έρευνα για τον Ηχητικό Χώρο: το κριτήριο της Ισοµορφίας (ο βαθμός που ένα χωρικό σύστημα παρουσιάζει ομοιογενή δομικά χαρακτηριστικά), το κριτήριο του Ετεροπροσδιορισµού (ο τρόπος με τον οποίο οι ισοµορφίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους προκειμένου να παράγουν χωρικότητα), το κριτήριο της Κατανομής (η χωροδιάταξη του υλικού κατά τον συνθετικό και εκτελεστικό χρόνο) και το κριτήριο της Χρονικής Αδράνειας (φορμαλιστικά χαρακτηριστικά και τεχνικές οι οποίες προκρίνουν την χωρική εξάπλωση αντί της χρονικής εξέλιξης). Το συνθετικό υλικό -ένα ευρύ φάσμα χωρικά καθορισμένων ηχητικών σημάνσεων- αποσπάται από τα συμφραζόμενα του και μορφοποιείται κατάλληλα ώστε να επαναδομηθούν νέοι ηχητικοί χώροι.

Ο Ταξιάρχης Διαμαντόπουλος διδάσκει Ηχητική Σύνθεση στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Δίδαξε και οργάνωσε κατά την ίδρυση του τμήματος Μουσικής Τεχνολογίας & Ακουστικής του ΕΛΜΕΠΑ τα εργαστήρια Σύνθεσης Ήχου και Αλγοριθμικής Σύνθεσης. Έχει ιδιαίτερο ατομικό και συλλογικό συγγραφικό έργο στην ελληνική βιβλιογραφία στα αντικείμενα της Σύνθεσης Ήχου, της Μουσικής με Υπολογιστή και της Ηλεκτρονικής Μουσικής. Το καλλιτεχνικό και ερευνητικό του έργο εστιάζεται στον Ηχητικό Χώρο. Μέλος του ΕΣΣΗΜ από το 2024.
___________________________________
Θάνος Πολυμενέας - Λιοντήρης, Entomology#2 (2025) - 05:00
σταθερό μέσο: 2 channels

Το Entomology#2 (2025) είναι ένα ακουσματικό έργο αφιερωμένο στη μυστική ζωή των εντόμων. Μετά το Tettix-A’ (2022 – εμπνευσμένο από το τραγούδι των τζιτζικιών) και το Entomology #1 (2024 – μια μινιατούρα γύρω από τη φωνή ενός φανταστικού εντόμου), το Entomology#2 στρέφει το αυτί σε ένα πολύβουο τοπίο: μια φανταστική λίμνη, ένα υπερρεαλιστικό δάσος, έναν τόπο όπου αμέτρητες μικροσκοπικές φωνές συνυφαίνονται. Η προσοχή εστιάζει στην πολλαπλότητα, στη συνύπαρξη και στις υφές σμήνους. Το υλικό, από επεξεργασίες σε προηχογραφημένο προετοιμασμένο πιάνο, μεταμορφώνεται σε ηχοτοπίο πυκνότητας, σαν αμέτρητοι οργανισμοί που ανασαίνουν και συνυπάρχουν.

Ο Θάνος Πολυμενέας-Λιοντήρης είναι καλλιτέχνης και ερευνητής με έδρα την Αθήνα. Η δραστηριότητα του έχει ως κύριο αντικείμενο έρευνας τον ήχο, τα συστήματα ανατροφοδότησης και την διαμεσική performance. Το δημιουργικό του έργο προσεγγίζει την ανατροφοδότηση όχι απλώς ως τεχνικό φαινόμενο, αλλά ως μέθοδο παραγωγής αισθητικής φόρμας —καταλήγοντας σε μουσικές συνθέσεις, παραστατικά έργα, και διαδραστικές εγκαταστάσεις. Πριν επιστρέψει στην Ελλάδα το 2018, σπούδασε και εργάστηκε στην Ολλανδία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι μέλος του Εργαστηρίου Μουσικής, Ακουστικής και Τεχνολογίας (LabMAT) του ΕΚΠΑ και Επίκουρος Καθηγητής στη Μουσική Δημιουργία και τα Διαδραστικά Μέσα στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών (ΕΚΠΑ).
___________________________________
Μαρία Πελεκάνου, Gebet in Blau (2023) - 06:06
σταθερό μέσο: 8 channels

Το φθινόπωρο του 2022, η συνθετρια έλαβε μια υποτροφία για το νησί της Μαγιόρκα με σκοπό την παρατηρήση και την καταγράφη των χαρακτηριστικών ηχοτοπίων του νησιού. Αν και έχει εμπειρία στην παρατήρηση και την κατηγοριοποίηση των ήχων, δεν ακολουθήθησε καμία συγκεκριμένη μεθοδολογία. Παρατήρησε και προσάρμοσε τις μεθόδους της στις συνθήκες που συνάντησε. Το ηχητικό αποτύπωμα του περιβάλλοντος του νησιού έχει δημιουργήσει ένα μουσικό αποτέλεσμα που μοιάζει με την προσευχή των μούσων για τη Μεσόγειο Θάλασσα, η οποία ενώνει πολλές διαφορετικές κουλτούρες και διατηρεί τη συλλογική μνήμη των ήχων της.

Η Μαρία Πελεκάνου είναι συνθέτρια που ζει στη Βρέμη της Γερμανίας. Το έργο της εξερευνά την ηλεκτροακουστική σύνθεση, την ακουσματική μουσική, τον χωρικό ήχο και την ηχοτοπική τέχνη, συνδυάζοντας συχνά φωνή, ηχογραφήσεις πεδίου και πολυκαναλικά φορμά για να δημιουργήσει καθηλωτικά ηχητικά περιβάλλοντα. Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ και ιδρύματα, όπως το ZKM Karlsruhe (next_generation), το SF fixed media Music Festival (Σαν Φρανσίσκο), τις Ελληνικές Ημέρες Ηλεκτροακουστικής Μουσικής, το ICEM Festival και το Συνέδριο για την Ακουστική Οικολογία. Η σύνθεσή της Nach der Stille συμπεριλήφθηκε στο CD για την 30ή επέτειο του DEGEM και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο ZKM.
___________________________________
Γιάννης Παναγιώτου, Apíxima (2025) - 06:35
σταθερό μέσο: 8 channels

Το Apíxima εξερευνά την ποίηση του Αμπού Φιράς και του Αμπντ αλ-Ουαχάμπ Αλ-Μπαγιάτι, γραμμένη σε συνθήκες αιχμαλωσίας και εξορίας. Το έργο βασίζεται σε ένα σύνολο βυζαντινών απηχημάτων, τα οποία διαθλώνται και μεταμορφώνονται, δημιουργώντας νέες τονικότητες και ηχοχρώματα.

Συνθέτης και εικαστικός με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, κάτοχος διδακτορικού στη σύνθεση και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Διδάσκει σύνθεση για κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου. Το έργο του, με άξονα την πολυμεσική αφήγηση και την προφορική ιστορία, διερευνά ζητήματα μνήμης, μετανάστευσης και ταυτότητας και έχει παρουσιαστεί σε ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ευρώπη και σημαντικούς οργανισμούς (b-side Festival, Dialogues Festival, Miry Concertzaal, Μουσείο Τεριάντ, ΕΛΣ). Έχει συνεργαστεί με σύνολα όπως Plus-Minus, Red Note, Edinburgh Quartet και EFMO. Είναι artist in residence στο Πανεπιστήμιο Τεχνών Ζυρίχης και Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο Peter Nelson Ensemble.
___________________________________

Συναυλία B2 - Σάββατο 18/10/2025, 20.15

 
Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Nearfield pt.2 (2025) - 08:12
σταθερό μέσο: 2 channels

Με τον Δημητριάδη συναντηθήκαμε στην Αθήνα το 2016, σε ένα φεστιβάλ που συνέδεε τις πειραματικές σκηνές του Βερολίνου και της Αθήνας. Η ακρόαση των set μας φύτεψε έναν σιωπηλό σπόρο. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, ξαναβρεθήκαμε—χωρίς σχέδιο, απλώς με κοινή ακρόαση. Ακολούθησαν εστιασμένες, σχεδόν τελετουργικές συνεδρίες, όχι για να χτίσουμε κάτι, αλλά για να αποκαλύψουμε ό,τι ήδη υπήρχε. Τη σύνθεση την επεξεργάστηκα ταξιδεύοντας, πάντα με ακουστικά. Η εγγύτητα αυτή έδωσε στο άλμπουμ το όνομά του: Nearfield. Ηχητικά θραύσματα, ασταθή ηλεκτρονικά και λιτές κρουστές χειρονομίες ξετυλίγονται αργά—συντονισμένα με ό,τι αιωρείται στο ενδιάμεσο.

Ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος (γνωστός και ως Spyweirdos) κινείται στον κόσμο του ήχου, εξερευνώντας την πολυδιάστατη φύση του τόσο ως επιστημονικό φαινόμενο όσο και ως καλλιτεχνική έκφραση. Είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του ΕΛΜΕΠΑ, με ερευνητικό έργο στην ακουστική αιώρηση, την προσομοίωση μουσικών οργάνων και την ακουστική χώρων. Από τα τέλη των '90s, έχει κυκλοφορήσει 20 άλμπουμ, με πλήθος συνεργασιών και συναυλιών διεθνώς. Οι δημιουργίες του, όπως το LEM (Room40, 2016) και το Nyfida (Room40, 2024), προτείνουν νέους τρόπους διανομής και ακρόασης της μουσικής, προσφέροντας μια βιωματική και διαδραστική εμπειρία.
___________________________________
Στέλιος Γιαννουλάκης, Black Zeppelin (2024) - 07:47
σταθερό μέσο: 2 channels

Σαν μια άσκηση ηχοπλαστικής και ταυτόχρονα φόρος τιμής σε κάποια αξέχαστα ακούσματα και μουσικές αναφορές, το έργο χρησιμοποιεί περισσότερα από 30 σύντομα δείγματα από κλασσικές ροκ επιτυχίες, που πασχίζουν να διατηρήσουν κάποια στοιχεία ταυτότητας. Ζυμώνονται με παιγνιώδη διάθεση σε μια ηλεκτροακουστική – ακουσματική τροχιά που τροφοδοτείται από τα αρμονικά και ρυθμικά χαρακτηριστικά τους, όπως και από τα ηχοχρωματικά και θεματικά χαρακτηριστικά του ιδιώματος.

Συνθέτης, σχεδιαστής ήχου και μηχανικός. Σπουδές Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Βιοϊατρικής Τεχνολογίας (ΕΜΠ), MA Ψηφιακή Μουσική Τεχνολογία (Keele University), PhD στην Ηλεκτροακουστική Σύνθεση (University of Wales Bangor). Μουσική και ήχος για συναυλίες, χορό, θέατρο, κινηματογράφο, μοντάζ, video, interactive και mobile εφαρμογές, κατασκευή πειραματικών μουσικών οργάνων, αυτοσχεδιασμός. Παίζει και ηχογραφεί solo ή με διάφορα μουσικά σχήματα, συνεργάζεται για πολλά χρόνια με θέατρα, ομάδες χορού, διάφορους ανθρώπους των εικαστικών, και ερευνητικά κέντρα. Διδάσκει σύνθεση και μουσική τεχνολογία για το Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας, στο Ωδείο Αθηνών. Ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής. http://steliosgiannoulakis.wordpress.com
___________________________________
Μανόλης Λιανής, Let them Float (2025) - 03:10
σταθερό μέσο: 2 channels

Το έργο αυτό είναι ένα ηλεκτροακουστικό κολάζ το οποίο δημιουργήθηκε με «προετοιμασμένα» samples, επεξεργασμένα σε περιβάλλον Python. Για τη δημιουργία των ήχων χρησιμοποιήθηκαν ετερόκλητες ηχογραφήσεις μεμονωμένων μουσικών οργάνων, οι οποίες χωρίστηκαν σε μικρές φράσεις (0.5-3 sec) και «τεμαχίστηκαν» σε τρεις ζώνες συχνοτήτων (χαμηλή, μεσαία, υψηλή). Τα αποσπάσματα αυτά διατηρήθηκαν ως ξεχωριστά αρχεία ενώ, στη συνέχεια, οι διαχωρισμένες ζώνες συχνοτήτων αναδιανεμήθηκαν για να δημιουργηθεί και ένα δεύτερο σύνολο ηχητικών δειγμάτων. Κάθε ήχος αυτού του νέου συνόλου αποτελεί ένα πρωτότυπο μείγμα συχνοτήτων που προέρχονται από τρείς διαφορετικές αρχικές ηχογραφήσεις. Η τελική οργάνωση και επεξεργασία του υλικού πραγματοποιήθηκε στο περιβάλλον του Reaper.

Ονομάζομαι Μανόλης Λιανής, γεννήθηκα το 1986 στην Αθήνα και είμαι απόφοιτος του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ειδικευμένος στον τομέα της Μουσικής Τεχνολογίας. Σπούδασα ανώτερα θεωρητικά με καθηγητή τον συνθέτη Νίκο Ντρέλα και έχω αποκτήσει τα πτυχία Ειδικού Αρμονίας, Αντίστιξης και Φούγκας από το Νεοκλασικό Ωδείο. Επίσης έχω αποφοιτήσει από το τριετές εργαστήριο σύνθεσης μουσικής στο Εθνικό Θέατρο, με καθηγητές τους συνθέτες Νίκο Κυπουργό και Κορνήλιο Σελαμσή. Είμαι μέλος του ΕΣΣΗΜ από το 2024.
___________________________________
Βασίλης Ρούπας, Δημήτρης Ταλαρούγκας, Whispers of the Tao (2025) - 08:22
σταθερό μέσο: 2 channels

Αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά κομματιών που κάναμε, επηρεασμένα από την κινέζικη ταοϊστική παράδοση. Σκοπός μας είναι να παίξουμε ζωντανά όλο το project σε κάποιο αθηναϊκό χώρο τη φετινή σεζόν. Ηχογραφήθηκε στο οικιακό στούντιο του Δημήτρη. Δημήτρης Ταλαρούγκας: Frequency modulation, edit, mix. Βασίλης Ρούπας: vst synths and effects, additional material, edit, mix.

Βασίλης Ρούπας. Συνθέτης, πιανίστας, αυτοσχεδιαστής, ιδρυτικό μέλος του ΕΣΣΗΜ.

Ο Δημήτρης Ταλαρούγκας είναι συνθέτης, πολυοργανίστας και αυτοσχεδιαστής με ενεργή παρουσία στον χώρο της σύγχρονης και πειραματικής μουσικής. Είναι ιδρυτικό μέλος της "Ορχήστρας της Θάλασσας", δημιουργός του συνόλου "Εν-Πλήθος", καθώς και μέλος του Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής. Σπούδασε Θεωρητικά στο Ωδείο Νίκος Σκαλκώτας στην Αθήνα και Σύνθεση στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών(Hdk) στο Βερολίνο.
___________________________________
Δημήτρης Σάββα, Λίνα Αλεξάκη, Astral: Dreaming Without Dreams (2024) - 08:20
σταθερό μέσο: 2 channels

Η σύνθεση Astral: Dreaming Without Dreams αποδίδει την εμπειρία της αστρικής προβολής, όπως τη διηγείται η Λίνα Αλεξάκη. Η Λίνα μιλά με άμεσο, ποιητικό λόγο που γίνεται το βασικό ηχητικό και εννοιολογικό υλικό του έργου. Η σύνθεση συνομιλεί με δικές μου μνήμες αστρικής προβολής και γεφυρώνει δομημένες τεχνικές με πειραματικούς, διαισθητικούς αυτοσχεδιασμούς. Άλλοτε επιδιώκω ισορροπία, άλλοτε σκόπιμη αναστάτωση της αισθητικής συνοχής, εξερευνώντας τη μεταξύ τους συνύπαρξη και τον διάλογο. Η πρακτική μου εδώ δημιουργεί ένταση ανάμεσα στο γνώριμο λεξιλόγιό μου και μια συνειδητή, συμβολική απομάκρυνση από αυτό. Σύνθεση: Δημήτρης Σάββα • Κείμενο/αφήγηση: Λίνα Αλεξάκη.

Ο Δημήτρης Σάββα είναι συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής, περφόρμερ ζωντανής ηλεκτρονικής, ερευνητής και εκπαιδευτικός. Το έργο του περιλαμβάνει ηλεκτροακουστικές συνθέσεις, μουσική για πολυμέσα, ντοκιμαντέρ, χορό και θέατρο, καθώς και ατομικά/συλλογικά πρότζεκτ live electronics με διαδραστικά μέσα. Από το 2011 έως σήμερα τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε 95 διεθνή φεστιβάλ, ενδεικτικά: Ars Electronica Forum Wallis 2024, Matera 2024 – ARTESCIENZA 2024, InSonic 2017: Immersive Future (ZKM), ICMC 2014 (Αθήνα), New York Electroacoustic Music Festival 2021. Έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς όπως Metamorphoses 2012/2014/2018 και Ιάννης Ξενάκης 2018. Δέκα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε σημαντικές συλλογές, μεταξύ των οποίων Metamorphoses και CIME 2020. Δίνει διαλέξεις και εργαστήρια σε ιδρύματα.

Η Λίνα Αλεξάκη είναι συνθέτρια και sound artist της οποίας τα εμβυθιστικά, νοσταλγικά ηχοτοπία αντλούν έμπνευση από την κλασική, τζαζ, ροκ και κυρίως την ηλεκτροακουστική και πειραματική μουσική. Είναι κάτοχος MA by Research από το University of Birmingham και ενιαίου μεταπτυχιακού διπλώματος από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ως ιδρύτρια της Musicove (εταιρεία post-production), ασχολείται και με την ποίηση, ενώ έχει συνθέσει το album companion του βιβλίου της Ann Swanson, Meditation for the Real World.
___________________________________
Παναγιώτης Κόκορας, Παναγιώτης Ανδρέογλου, Bellow (2021) - 09:20
ακορντεόν και σταθερό μέσο: 2 channels

Το Bellow για ακορντεόν και ηλεκτρονικά παραγγέλθηκε από τον Krassimir Sterev του Klangforum Wien. Το έργο διερευνά τη νοητική απεικόνιση, τον ηχητικό μετασχηματισμό και τη διακειμενικότητα, ενώ το ακορντεόν και τα ηλεκτρονικά συγχωνεύονται σε ηχοτοπία: κόρνες Leslie, μουγκρίσματα αγελάδων, γροθιές kickboxing, φτερουγίσματα, ήχοι γραφομηχανής και οργανικές αρμονίες τύπου Messiaen. Τα ηλεκτρονικά επεκτείνουν το ηχόχρωμα, σβήνοντας τα όρια ακουστικού και ηλεκτρονικού. Χωρίς click track, το έργο προσκαλεί σε δυναμική αλληλεπίδραση, σαν κοντσέρτο ανάμεσα σε σολίστ και ηλεκτρονικά. Εμπνευσμένο από φωνές ζώων, ηχογραφήσεις πεδίου και ηχοχρωματικούς μετασχηματισμούς, το Bellow παρουσιάστηκε από τον Jiří Lukeš, εκδόθηκε από τη BabelScores και απέσπασε Έπαινο στο Musica Nova 2023 (Πράγα).

Ο Παναγιώτης Κόκορας είναι διεθνώς βραβευμένος συνθέτης και Καθηγητής Σύνθεσης στο University of North Texas, όπου διευθύνει το Center for Experimental Music and Intermedia (CEMI). Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί περισσότερες από 1.200 φορές σε 60 χώρες και έχουν τιμηθεί με 98 διεθνή βραβεία, όπως Prix Ars Electronica, Gaudeamus, Giga-Hertz, Bourges και Guggenheim Fellowship. Έχει λάβει πάνω από 50 παραγγελίες από φορείς όπως IRCAM, ZKM και Siemens Stiftung. Γνωστός για την έννοια της «ολοφωνικής μουσικής υφής», ερευνά το ηχόχρωμα, τον χωρικό ήχο και τον μετα-οργανοχρησμό, συνδυάζοντας ακουστικά και ηλεκτρονικά μέσα. Σήμερα είναι Πρόεδρος της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ICEM).

Ο Παναγιώτης Ανδρέογλου έχει παρουσιάσει σε πρώτη εκτέλεση πάνω από 30 νέα έργα για ακορντεόν (σόλο και μουσικής δωματίου), συχνά αφιερωμένα σε αυτόν. Το ρεπερτόριό του καλύπτει μεταγραφές μπαρόκ, το κλασικό ρεπερτόριο του ακορντεόν, δικές του διασκευές και αυτοσχεδιασμό. Έχει συνθέσει μουσική για θέατρο και χορό σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ και την ομάδα Kunst, ενώ ως μέλος του Grikanta παίζει παραδοσιακή μουσική της Κάτω Ιταλίας. Έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ και δώσει διαλέξεις για σύγχρονες τεχνικές εκτέλεσης σε Ευρώπη και Αμερική. Ως υπότροφος Fulbright (2017) πραγματοποίησε έρευνα για έργα με ακορντεόν και ηλεκτρονικά στο Bowling Green State University (ΗΠΑ). Σπούδασε ακορντεόν, μουσικολογία και πιάνο σε Ελλάδα, Δανία και Φινλανδία. Είναι καθηγητής στο Μουσικό Σχολείο Βέροιας.
___________________________________
Απόστολος Λουφόπουλος, Whales (2025) - 10:00
φλάουτο και σταθερό μέσο: 2 channels

Το έργο αντλεί έμπνευση από τον κόσμο του βυθού, από το ηχητικό τοπίο των φαλαινών – από τις φωνές και τις κινήσεις τους. Είναι ένα φανταστικό ταξίδι με μια φάλαινα· άλλοτε παρασύρεται κάτω από τα κύματα, αναπνέοντας, θρηνώντας, επικοινωνώντας, κι άλλοτε αναδύεται στην επιφάνεια ή χάνεται ξανά στα βάθη, δραπετεύοντας στο άγνωστο. Οι ήχοι του μπάσου φλάουτου μεταμορφώνονται σε μια μυστηριακή ακουσματική ατμόσφαιρα, που σμίγει με τον φυσικό ήχο του οργάνου γεννώντας ένα αντιθετικό μουσικό τοπίο. Σκοτεινές, κυματιστές αρμονίες εναλλάσσονται με θορυβώδεις εκρήξεις· μελαγχολικές μελωδίες και αργά αναδυόμενοι θρήνοι διακόπτονται από ξαφνικά χτυπήματα και ρυθμούς, αποκαλύπτοντας μια βαθειά πορεία που αναδύει δύναμη και δραματικότητα.

Απόστολος Λουφόπουλος: Συνθέτης, sound designer και Καθηγητής στο Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Δημιουργεί μουσική και ήχο για κινηματογράφο, θέατρο, εγκαταστάσεις, οπτικοακουστικές εφαρμογές και για αυτόνομη ηλεκτροακουστική σύνθεση. Έχει τιμηθεί με 19 διεθνή βραβεία (Ars Electronica, Bourges, SCRIME, Franco Evangelisti, Metamorphoses, Musica Nova, Ι. Ξενάκης, Δ. Δραγατάκης κ.ά.) και το έργο του έχει παρουσιαστεί σε σημαντικά φεστιβάλ στην Ευρώπη και την Αμερική. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει εκδόσεις από INA-GRM, Musiques & Recherches, Touch Records κ.ά., ενώ η έρευνά του επικεντρώνεται στη σύνθεση ηχοτοπίων μέσα από διεθνή προγράμματα και συνέδρια.
___________________________________

Συναυλία B3 - Σάββατο 18/10/2025, 21.30

 
Ανδρέας Μνιέστρης, Eλεύθεροι Συνειρμοί: Ζούγκλα (2013) - 05:00
σταθερό μέσο: 2 channels

H Ζούγκλα είναι μια κλεφτή ματιά-μέσα-από-την-κλειδαρότρυπα προς ένα έργο μεγάλης διάρκειας που είναι οι Ελεύθεροι Συνειρμοί. Ως προς το περιεχόμενο αλλά και ως προς το ηχητικό του υλικό βασίζεται στην ίδια την απαγγέλουσα φωνή του Κώστα Βάρναλη και ιδιαίτερα στο ποίημά του “οι Μοιραίοι”, των ανώνυμων χαρακτήρων του οποίου “...όσο κι ο νους να τυραννιέται, άσπρην ημέρα δε θυμιέται”. Ως προς το τεχνικό μέρος, η κατασκευή του κομματιού αυτού υπήρξε μέρος της εντατικής δοκιμής μιας ψηφιακής εφαρμογής (composing with sounds) ειδικά φτιαγμένης για τη χρήση από μαθητές γυμνασίου των τυπικών μεθόδων σύνθεσης απευθείας με ηχητικό υλικό. Πολλές ευχαριστίες στον καθ. Leigh Landy.

Ανδρέας Μνιέστρης. Ομότιμος Καθηγητής Σύνθεσης Ηλεκτρονικής Μουσικής, Τμ/Μουσικών Σπουδών, Ιόνιο Πανεπιστημιο
___________________________________
Νικόλας Βαλσαμάκης, Mikra Matta (2025) - 09:00
σταθερό μέσο: 8 channels

Το Mikra Matta (2025) είναι μια μικροηχητική σύνθεση για 8 κανάλια. Ο τίτλος παραπέμπει στην κοινή εννοιολογική καταγωγή στα λατινικά (materia) της “ύλης” και της “μητέρας”. Η ύλη ως κοινή πηγή και ουσία των όντων. Είναι επίσης μια αναφορά στα μικρά γεγονότα, εκείνα που ενίοτε είναι αόρατα απο την κοινή εμπειρία αλλα θεμελιώδη στη συγκρότηση του υπάρχοντoς. Μια κίνηση απο τα μικρά γεγονότα προς τα μεγάλα, απο τα κάτω προς τα πάνω. Όλο τo ηχητικό υλικό έχει παραχθεί με μια προσωπικά σχεδιασμένη, μη-τυπική, ειδική αλγοριθμική διαδικασία για τον απευθείας υπολογισμό της κυμματομορφής και τη σύνθεση ηχητικών μικρομορφών, στρώσεων στοχαστικών μικρορυθμών και ποικίλων χρωματικών θορύβων.

O Nικόλας Βαλσαμάκης (1967) συνθέτει και διδάσκει ηλεκτροακουστική μουσική και σύνθεση ήχου. Εργάζεται στο Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας & Ακουστικής (ΕΛΜΕΠΑ), στο Ρέθυμνο, όπου είναι υπεύθυνος για το στούντιο Μουσικής Διάδρασης & Πολυφωνίας. Απο το 2014 διοργανώνει το ετήσιο φεστιβάλ "Ηλεκτροακουστική Άνοιξη". Είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ).
___________________________________
Φίλιππος Θεοχαρίδης, Ιωάννα ΜαυρίκηBραδύτατα Aναπτυσσόμενος (2025) - 10:00
φωνή και ηλεκτρονικά: 2 channels

Για φωνή και ηλεκτρονικά

Φίλιππος Θεοχαρίδης. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε Ηλεκτρονική Μουσική στη Μεγάλη Βρετανία (πανεπιστήμια Keele και Newcastle-Upon-Tyne). Η διδακτορική του διατριβή (Ιόνιο Πανεπιστήμιο) είναι πάνω στη Διάδραση Ανθρώπου Μηχανής για τη Σύνθεση και την Εκτέλεση Ηλεκτρονικής Μουσικής. Από το 2000 διδάσκει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (ΠαΜακ, ΕλΜεΠα, Ιόνιο Πανεπιστήμιο) ενώ έχει δουλέψει και σαν μηχανικός ήχου σε δισκογραφία και συναυλίες. Το έργο του, με πυρήνα τη ζωντανή ηλεκτρονική μουσική και τον αυτοσχεδιασμό, αλλά και το σχεδιασμό ήχου και διαδραστικών συστημάτων, έχει παρουσιαστεί σε φεστιβάλ και συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. https://philippostheocharidis.wordpress.com

Η Ιωάννα Μαυρική είναι μουσικός και παιδαγωγός με κύριο όργανο τη φωνή. Σπουδάζει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου στην κατεύθυνση Σύνθεσης Ηλεκτρονικής Μουσικής. Εστιάζει στη σμίλευση ήχου σε μικροδομικό επίπεδο και στη δημιουργία πολυεπίπεδων υφών μέσω granular σύνθεσης και live electronics. Έχει παρουσιάσει έργα της σε φεστιβάλ όπως τα «100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ξενάκη» και οι «Ημέρες Ηλεκτροακουστικής Μουσικής» του ΕΣΣΗΜ, καθώς και σε συναυλίες του Ιονίου Πανεπιστημίου.
___________________________________
Ανδρέας Μονόπωλης, live-electronics (2025) - 35:00
live electronics: 4 channels

Ο A. Monopolis - MoCM, ως συνθέτης και εκτελεστής, παρουσιάζει μια σόλο παράσταση σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής βασισμένη σε ηλεκτρονικό και αναλογικό φορητό σύστημα ήχου. Ως οριοθέτηση του είδους της μουσικής, εκτός από την πειραματική μουσική ως γενική ορολογία, μπορεί επίσης να περιγραφεί σαν: Live Electronics, Drones, Sound Scapes, Sporadic tempo και κυρίως acoustic experiences & Electroacoustic music

Ο Ανδρέας Μονοπόλης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1976. Η καλλιτεχνική του παρόρμηση εκφράζεται όχι μόνο μέσα από τη μουσική, αλλά και μέσα από εικόνες και υλικά. www.mocm.gr – www.monopolis.gr
___________________________________

Συναυλία Γ1 - Κυριακή 19/10/2025, 19.00

 
Μάνος Μπρατσόλης, Δυναμικό Κενό (2025) - 06:29
σταθερό μέσο: 2 channels

Η σύγχρονη φυσική έχει επαναπροσδιορίσει ριζικά το κενό. Στην κβαντομηχανική, το κενό δεν είναι πραγματικά άδειο, αλλά είναι γεμάτο με κβαντικές διακυμάνσεις. Αυτές οι διακυμάνσεις περιλαμβάνουν τη συνεχή δημιουργία και εξαφάνιση ζευγών σωματιδίων-αντισωματιδίων, που συμβαίνουν σε χρονικά διαστήματα τόσο σύντομα που διαφεύγουν της άμεσης παρατήρησης. Μέσα στο δυναμικό κενό, τα εικονικά σωματίδια υλοποιούνται αυθόρμητα, δανειζόμενα ενέργεια από το ίδιο το κενό πριν εξαφανιστούν γρήγορα. Σε αυτό το κομμάτι δίνω ένα ηλεκτροακουστικό παράδειγμα δυναμικού κενού, παρουσιάζοντας αυτές τις διακυμάνσεις ως δονήσεις του ίδιου του κενού. Είναι μια κοκκώδης σύνθεση που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας λογισμικά όπως pure data και vcv rack.

Ο Μάνος Μπρατσόλης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε μουσική σε διάφορα ωδεία της Αθήνας, καθώς και ηλεκτροακουστική μουσική στο Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας (ΚΣΥΜΕ). Ενδιαφέρεται τόσο για την κλασική όσο και για την ηλεκτροακουστική μουσική. Εργάζεται σε κατευθύνσεις αλγοριθμικής μουσικής, κοκκώδους σύνθεσης και μινιμαλιστικών τεχνικών σύνθεσης. Είναι επίσης αστροφυσικός (Msc, Phd) με εξειδίκευση στην επεξεργασία σήματος και εικόνας (Msc, Phd) και έχει εργαστεί ως ερευνητής στην Ευρώπη. Είναι μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ), μέλος της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) και ανώτερο μέλος της Διεθνούς Κοινότητας Επεξεργασίας Σημάτων IEEE (SPS).
___________________________________
Άγγελος Καρελιάς, In-between (2025) - 07:02
σταθερό μέσο: 2 channels

Το In-between αναφέρεται σε εκείνες τις ώρες, αργά τη νύχτα, όπου δεν βρίσκεσαι ούτε σε πλήρη ύπνο ούτε σε πλήρη εγρήγορση. Σε αυτή την ενδιάμεση κατάσταση, το μυαλό αντιλαμβάνεται τα ερεθίσματα με αλλόκοτο τρόπο, γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ της πραγματικότητας και των ονείρων.

Ο Άγγελος Καρελιάς είναι συνθέτης και sound artist. Το καλλιτεχνικό του έργο περιέχει συνθέσεις ακουσματικής μουσικής, διαδραστικές εγκαταστάσεις και αλγοριθμικές συνθέσεις για ακουστικά μουσικά όργανα και gestural controllers. Γεννήθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική, μάλλον απροσδόκητα όταν γράφτηκε σε μαθήματα κλασσικής κιθάρας. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπηστημίου Αθηνών. Επίσης είναι κάτοχος των πτυχίων Αρμονίας και Κλασσικής Κιθάρας από το Εθνικό Ωδείο της Ελλάδας. Παράλληλα, έχει παρακολουθήσει μαθήματα σχετικά με τις διαδραστικές τεχνολογίες από το Ιόνιο Πανεπηστήμιο. Αυτή την στιγμή, πραγματοποιεί Μεταπτυχιακές Σπουδές στην σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής στην Royal Academy of Music στο Aarhus της Δανίας.
___________________________________
Δημήτρης Βουδούρης, NPFAI.7 (αποσπάσματα) (2019) - 00:09.58
σταθερό μέσο: 2 channels

Οι τελετουργίες εκφράζονται από ένα κοσμογράφημα VeVe σε βουντούν για το πνεύμα του Ογκούν. Ο ιερέας ουνγκάν είναι πνευματικός μεσολαβητής που ηγείται της τελετής, είναι πλήρως καλυμμένος με ένα ένδυμα από άχυρο. Χορεύει ανάμεσα στους ανθρώπους και στη συνέχεια εισέρχεται σε έναν κλειστό χώρο όπου ο χορός γίνεται πιο έντονος και εσωτεριστικός. Ο Paolo Graffieri, μηχανικός ρομποτικής από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου, ανέπτυξε ένα πρόγραμμα αναγνώρισης χειρονομιών που μετέφρασε 3D χειρονομίες σε δεδομένα, λεπτομερείς διαδραστικές διαδικασίες που ακολουθούνται για την αποδόμηση, την αφαίρεση τόνου, τις αλλαγές ύψους, τη διάσπαση και την επανατοποθέτηση του ήχου με διάφορους τρόπους που δημιούργησαν ένα μπρος-πίσω τρέμουλο παρόμοιο.

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Νοτιοαφρικανός συνθέτης, επιστημονικός ερευνητής και φαρμακοποιός. Συνθέτει για ακουστικά όργανα, ηλεκτρονικά είδη, πολυμέσα, χορό και θέατρο. Εξετάζει γνωστικά ψυχοακουστικά συμπεριφορικά πρότυπα στους ανθρώπους σε έναν τομέα συνεχούς περιβαλλοντικής αλλαγής. Οι βιομηχανικές αρχές τον βοηθούν στην κατασκευή διαφόρων δομικών στοιχείων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των συνθέσεών του. Website: https://www.dimitri-voudouris.com email address: 15voudouris@gmail.com
___________________________________
Βικτωρ Μαστέλα, Parias (2024) - 04:54
σταθερό μέσο: 4 channels

Το Parias είναι ένα σκοτεινό υπαρξιακό έργο, εμπνευσμένο από τη Δίκη του Κάφκα. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο «παρίας», ο άνθρωπος που βιώνει την αποξένωση, παγιδευμένος σε ένα λαβυρινθώδες σύστημα σκιών και παραλογισμού. Η αόρατη κατηγορία που τον βαραίνει και το αδιάφορο, απρόσωπο σύστημα που τον κρίνει λειτουργούν ως αλληγορία για την αγωνία της ύπαρξης, την αίσθηση της ενοχής χωρίς αιτία και την υποταγή απέναντι σε δυνάμεις ακατανόητες. Το έργο φωτίζει έτσι όχι μόνο τη μοίρα ενός μοναχικού ήρωα, αλλά και την κοινή ανθρώπινη πάλη για νόημα, ελευθερία και φως μέσα σε έναν κόσμο σιωπής και σκότους.

Ο Wiktor Mastela είναι απόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακό στην Τεχνολογία Μουσικής και Σύγχρονες Πρακτικές. Ως ηχολήπτης, έχει υποστηρίξει πλήθος εκδηλώσεων και συναυλιών για το Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει συνεργαστεί με το Εργαστήριο Μουσικής και Ακουστικής Τεχνολογίας (LabMAT) σε καλλιτεχνικά και ακαδημαϊκά έργα. Ως ενεργός μουσικός και συνθέτης, ο Wiktor συνεισφέρει σε διάφορα συγκροτήματα και μουσικά είδη, αναδεικνύοντας τη πολυμορφία του μέσω ποικίλων μουσικών συνεργασιών και πρωτότυπων συνθέσεων.
___________________________________
Ανδρέας Ανδρέοβιτς, Άμυλο (2025) - 08:24
σταθερό μέσο: 2 channels

Το έργο "Άμυλο" βασίζεται σε υλικό που προέκυψε από επιτόπιες ηχογραφήσεις στο Φαράγγι των Μύλων Ρεθύμνου, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2023. Μέσα από ήχους που αντηχούν μνήμες μιας παλαιότερης ακουστικής πραγματικότητας, το έργο πλάθει ένα ηχοτοπίο όπου το παρόν συναντά το παρελθόν σε μια αβέβαιη ισορροπία. Η σύνθεση δεν στοχεύει στην αναπαράσταση, αλλά στην ανάκληση - στην αποκάλυψη των αποτυπωμάτων που αφήνει ο χρόνος, όχι μόνο στον χώρο, αλλά και στον τρόπο που τον θυμόμαστε. Γιατί η μνήμη βαραίνει, στρέφεται, αλλάζει μορφή· διαμορφώνεται από τις φωνές που επιβιώνουν και τις σιωπές που επιβάλλονται. Σαν το βάρος και την περιστροφή ενός ήχου που κάποτε ήταν ζωντανός, και τώρα επιστρέφει διάχυτος, μέσα από τα ερείπια και την ανάσα του τόπου.

Ο Ανδρέας Ανδρέοβιτς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1998. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην κλασική κιθάρα το 2004, ενώ το 2014 απέκτησε πτυχίο Αρμονίας και Θεωρίας της Μουσικής. Από το 2017 ζει στο Ρέθυμνο, όπου φοιτά στο Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ.
___________________________________
Δημήτρης Μπαρνιάς, Deleverance (2025) - 15:49
σταθερό μέσο: 4 channels

Το Deliverance καλεί τους ακροατές να βυθιστούν σε ένα δυναμικό ηχοτοπίο που μοιάζει ταυτόχρονα οικείο και ανοίκειο. Το έργο ξεδιπλώνεται μέσα από εξελισσόμενες ηχητικές υφές και μεταβαλλόμενα χωρικά στοιχεία, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και μεταμόρφωσης. Αν και σε μεγάλο βαθμό καθοδηγείται από αυτόνομες διαδικασίες, διακριτικές αισθητικές παρεμβάσεις του συνθέτη κατευθύνουν τον συνολικό χαρακτήρα του έργου, όπως αυτό αποτυπώνεται στην ηχογραφημένη του μορφή.

Η ερευνητική μου δραστηριότητα επικεντρώνεται στη συνθετική διαδικασία μέσω αλγοριθμικών μεθόδων, με βασικό υλικό τους ήχους του περιβάλλοντος. Δημιουργώ μουσική χρησιμοποιώντας modular synthesizers, τη γλώσσα μουσικού προγραμματισμού Pure Data και το Web Audio API. Παράλληλα με το ακαδημαϊκό μου έργο, δραστηριοποιούμαι ως ερμηνευτής σε συναυλίες ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, τόσο ως σόλο καλλιτέχνης όσο και σε συνεργατικά σχήματα. Έχω συνεργαστεί με καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία — ομάδες χορού και θεάτρου, εικαστικούς βίντεο και μουσικούς. Είμαι ενεργό μέλος της Ελληνικής Ένωσης Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ESSIM) και ένθερμος υποστηρικτής της Ακουστικής Οικολογίας, συμμετέχοντας σε ποικίλες πολιτιστικές πρωτοβουλίες στα Χανιά, όπου και διαμένω.
___________________________________
Δημήτρης Παπαγεωργίου, /nin/ (2023-σήμερα) - 5:00 έως 10:00
βιολί και ηλεκτρονικά: 2 channels

Το /nin/ – από το ελληνικό «νυν», που σημαίνει «τώρα, στην παρούσα στιγμή» – είναι ένα εν εξελίξει performance research έργο για σόλο βιολί και ηλεκτρονικά. Το έργο εξετάζει τον αυτοσχεδιασμό τόσο ως καλλιτεχνική πρακτική, όσο και ως μέθοδο έρευνας που πραγματώνεται ως ήχος. Ο βιολονίστας αλληλεπιδρά αυτοσχεδιαστικά με περιβάλλον live electronics που ενσωματώνει το σύστημα T/ensor/~. Αναπτυγμένο στο πλαίσιο χρηματοδοτούμενου προγράμματος για τη διερεύνηση του αυτοσχεδιασμού μεταξύ ανθρώπου–μηχανής, το T/ensor/~ είναι ένα σύστημα στο Max το οποίο συνδυάζει προσαρμοστική ΨΕΣ (adaptive DSP) και παραγωγικές (generative) διαδικασίες. Κάθε περφόρμανς του /nin/ είναι μια αναζήτηση του «αυτοσχεδιασμού-ως-έρευνα» και μια βίωση του «νυν» ως επιτελεστικό παρόν.

Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου είναι βιολονίστας/αυτοσχεδιαστής, συνθέτης και Lecturer στο τμήμα Μουσικής του Edinburgh Napier University. Το έργο του εστιάζει στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, τη σύγχρονη μουσική σημειογραφία και τα διαδραστικά μέσα. Ως βιολονίστας/αυτοσχεδιαστής αξιοποιεί διευρυμένες τεχνικές επεκτείνοντας τις ηχητικές δυνατότητες του βιολιού, με οδηγό τη συμβιωτική ανάδραση με το όργανο και τον παραγόμενο ήχο. Οι συνθέσεις του εκτείνονται από την οργανική έως την ηλεκτροακουστική μουσική, με έμφαση στα συστήματα αλληλεπίδρασης σε διαδραστικά περιβάλλοντα. Πρόσφατα έργα περιλαμβάνουν το T/ensor/~, ένα σύστημα στο Max που διερευνά τον αυτοσχεδιασμό μεταξύ ανθρώπου–μηχανής. Έχει παρουσιάσει διεθνώς σε φεστιβάλ και συνέδρια όπως ICMC 2025, InMusic 23, NIME 2023, PSN 2022, DARE 2019.
___________________________________

Συναυλία Γ2 - Κυριακή 19/10/2025, 20.15

 
Ελένη Σκάρκου, Κάθαρσις (2024) - 10:54
σταθερό μέσο: 2 channels

"Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις, καὶ ὀψόμεθα, τῶ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς ἀναστάσεως, Χριστὸν ἐξαστράπτοντα, καί, Χαίρετε, φάσκοντα, τρανῶς ἀκουσόμεθα, ἐπινίκιον ᾄδοντες" Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Η έννοια της Κάθαρσης συνδέεται με έναν πνευματικό και συμβολικό τρόπο τόσο με την αρχαία ελληνική τραγωδία όσο και με τη χριστιανική Ορθόδοξη λειτουργία. Στην αρχαία ελληνική τραγωδία, η Κάθαρσις συνδέεται συνήθως με την απαλλαγή από τα πάθη και τις αμαρτίες, μέσα από τον ανθρώπινο πόνο. Μέσω της θεατρικής εμπειρίας, ο θεατής συμμερίζεται τις συναισθηματικές αντιθέσεις και τις εσωτερικές αναμετρήσεις των χαρακτήρων και επιτυγχάνει την απελευθέρωση και την κάθαρση.Στη χριστιανική Ορθόδοξη λειτουργία, μέσω της νηστείας, ο πιστός ανανεώνει τη σχέση του με το θείο, επιτυγχάνει την απαλλαγή του από την αμαρτία και περνά από το σκοτάδι στο φως, βυθίζοντας τον εαυτό του στην αγκαλιά και τη χάρη του Θεού.Στις δύο παραδόσεις αναγνωρίζεται η σημασία της Κάθαρσης ως μία προσωπική πνευματική απελευθέρωση, που ωθεί τον άνθρωπο να ξεπεράσει τις αδυναμίες του και να επανεκτιμήσει τη ζωή με μια νέα αίσθηση ελπίδας και πνευματικού αγώνα. Το έργο «Κάθαρσις» αποτελεί πνευματική αντανάκλαση εμπνευσμένη από το έργο του Μιχάλη Αδάμη.

H Ελένη Σκάρκου είναι συνθέτις, σολίστ κιθάρας, MSc Μουσικολόγος - Μουσικοτεχνολόγος, Οικονομολόγος. Μέλος του Εργαστηρίου Μουσικής, Γνωσιακών Επιστημών και Κοινότητας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Μουσικών Σπουδών Ιονίου Πανεπιστημίου. Διατελεί μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από το 2018. Από το 2001 είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και από το 2015 μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Αποτελεί ιδρυτικό και μόνιμο μέλος της Συντακτικής Ομάδας του «Πολύτονον», από το 2003. Είναι Μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής. Ερευνητικά της πεδία μεταξύ άλλων είναι οι σύγχρονες τεχνοτροπίες κιθάρας, οι γνωσιακές διαδικασίες διαδραστικής δημιουργίας μουσικής. skarkou.gr
___________________________________
Γεωργία Καλοδίκη, Mixed Signals (2025) - 05:18
σταθερό μέσο: 2 channels

Βασισμένο σε έναν συνδυασμό βιοακουστικών ηχογραφήσεων, ηχητικών αρχείων με όργανα και μιας ενδελεχούς μελέτης του περιβάλλοντος μέσω του ήχου, κατηγοριοποίησα διαφόρων τύπων ηχητικά σήματα, εξάγοντας πληροφορίες από το γεγονός ότι μελέτες στην ακουστική οικολογία δείχνουν πως η βιοποικιλότητα των ζώων μειώνεται λόγω της αυξανόμενης ηχορύπανσης. Η φυσική ροή επικοινωνίας στη φύση διαταράσσεται, με αποτέλεσμα πολλά είδη να βρίσκονται να εκτίθενται σε κίνδυνο και να βρίσκονται υπό την απειλή εξαφάνισης. Ο στρεβλομένος κώδικας επικοινωνίας μεταξύ των ζώων λόγω των παρεμβολών της ηχητικής ρύπανσης, οι μιμήσεις περιβαλλοντικών ήχων μέσω της χρήσης οργάνων, το υγρό στοιχείο επεξεργασμένο ηλεκτρονικά (βροχή, ροή ποταμού, σταγόνες νερού) αποτελούν το υλικό του έργου.

Γεωργία Καλοδίκη. Γεννήθηκε στην Αθήνα (1975).Κατέχει δίπλωμα στην κλασική κιθάρα και στην σύνθεση (Α’ βραβείο, Μουσική Εταιρεία Αθηνών, 2004). Είναι πτυχιούχος του τμήματος Μουσικής επιστήμης και Τέχνης του πανεπιστημίου Μακεδονίας,κάτοχος Master και Διδακτορικού από το Goldsmiths College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και Διδάκτωρ ηλεκτροακουστικής Σύνθεσης (Θεόδωρος Λώτης, Ιόνιο Πανεπιστήμιο).
___________________________________
Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου, Home | Space (2025) - 10:45
σταθερό μέσο: 2 channels

Το home|space είναι μια παραλλαγή της μουσικής που συνέθεσε η Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου για την παράσταση See it, say it, sorted,(σκην.Β.Πέτρου) βασισμένη στο Sous Contrôle του Frédéric Sonntag. Συνδυάζοντας φωνές, κοντραμπάσο, κρουστά και ηλεκτρονικά μέσα, η σύνθεση χτίζει ένα ηχητικό τοπίο όπου το οικείο και το ξένο, το προσωπικό και το πολιτικό, συνυπάρχουν. Το home|space αποτυπώνει την ατμόσφαιρα μιας κοινωνίας υπό διαρκή επιτήρηση, όπου ο έλεγχος δεν επιβάλλεται μόνο απ’ έξω, αλλά και από μέσα. Ένα αυτόνομο μουσικό έργο που διατηρεί τον υπόκωφο παλμό του κειμένου.

Η Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου (ή Νεφέλη Σταμ.) είναι συνθέτρια, ερευνήτρια, περφόρμερ και αυτοσχεδιάστρια με έδρα την Αθήνα. Έχει συνθέσει μουσική για πάνω από 50 έργα θεάτρου, χορού και κινηματογράφου, και έχει παρουσιαστεί σε φεστιβάλ και σκηνές σε Ελλάδα και εξωτερικό. Είναι ιδρύτρια του καλλιτεχνικού σχήματος Ov Off και του Ov Off Studio, ενώ συμμετέχει σε μουσικά σύνολα και projects. Παίζει κοντραμπάσο, ηλεκτρονικά και εξερευνά δημιουργικά τη φωνή. Είναι υποψήφια διδάκτορας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες. Το έργο της εστιάζει στη σύνθεση ως σωματική και σκηνική πράξη.
___________________________________
Θανάσης Επιτήδειος, "…την ώρα που βάφουν τα νερά" (2025) - 15:00
σταθερό μέσο: 2 channels

Η νατουραλιστική απογύμνωση της πραγματικότητας, η απάρνηση του τετριμμένου και αποδεκτού, η αντίσταση σε κάθε κοινωνική νόρμα δημιουργούν για το άτομο έναν νέο τόπο, όπου το φυσικό συναντά και υποτάσσεται στο υπερφυσικό μέσα από την πνευματική διάσταση της φύσης και της ανθρώπινης υπόστασης. Η παλιωμένη γη αγωνιά μέσα από τα στοιχεία της να επιβιώσει από την πτώση του διεφθαρμένου ατόμου, καταδεικνύοντας τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο για μία νέα, αρμονική Κοσμογονία. Το έργο με τίτλο «…την ώρα που βάφουν τα νερά» συνδυάζει τα φαντασιακά με τα φυσικά ηχοτοπία, οι εναλλαγές των οποίων εμπνέονται από το φυσικό τοπίο του Κ. Θεοτόκη και την ωμότητα της χαρακτηρολογίας των άκρων που διακατέχει τα έργα του.

Ο Θανάσης Επιτήδειος είναι πτυχιούχος του Τμήματος Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων και κάτοχος του ΔΠΜΣ με τίτλο «Τέχνες και Τεχνολογίες του Ήχου» του Ιονίου Πανεπιστημίου. Έχει συμμετάσχει στη διοργάνωση πανελληνίων συμποσίων «Ημέρες ηλεκτροακουστικής μουσικής». Από το 2009 και έκτοτε είναι ενεργό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ). Έργα του έχουν εκτελεστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το Φεβρουάριο του 2023 εκπονεί διδακτορική έρευνα με θέμα «Φύση και ηχητικός μιμητισμός». Τα πεδία ενδιαφέροντος του είναι η ηλεκτροακουστική μουσική και η αλγοριθμική σύνθεση.
___________________________________
Κατερίνα Τζεδάκη, "έν ύδασι..." (2025) - 08:13
βίντεο: 2 channels

""έν ύδασι..."". Η κεντρική ιδέα της οπτικοακουστικής αυτής σύνθεσης είναι η αποσπασματική αφηρημένη προσέγγιση των υδάτων σαν στοιχείο του κόσμου και της δημιουργίας όπως αναφέρονται στον προοιμιακό ψαλμό (103). Έχουν χρησιμοποιηθεί ηχογραφήσεις και συνθετικοί ήχοι, καθώς και σταθερό και κινούμενο οπτικό υλικό, αυτοσχέδιοι αλγόριθμοι αναδιάταξης και μεταμόρφωσης, σε συνδυασμό με επαναληπτικές, αναδρομικές, κινητικές και διαισθητικές συνθετικές διαδικασίες καθώς και ηχοποιητικές εικόνες που αναφέρονται στον ψαλμό 103.

Η Κατερίνα Τζεδάκη διδάσκει στο Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας & Ακουστικής του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου, είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ακουστικής Οικολογίας και του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής και πρόσφατα μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Ζει και εργάζεται στο Ρέθυμνο της Κρήτης. (www.ktzedaki.net)
___________________________________
Αντυ Δήμα, Dalia Jacobs - Remembrance (2025)
voice, audio & video fixed media: 2 channels, duration: 10:54

Ξεκινά με δύο παρουσίες: τον ήχο και το σώμα. Ο ήχος, που συνέθεσε η Άντy Δήμα, συνθέτει θραύσματα μνήμης, το βάρος της ιστορίας και τον θόρυβο της επιβίωσης. Η φωνή της Ντάλια Τζέικομπς διατρέχει αυτόν τον διάλογο όχι ως αφήγηση αλλά ως παρουσία, αρνούμενη τη σιωπή. Κατοικεί αυτόν τον διάλογο σωματικά ακούγοντας, αντιστεκόμενη, επιμένοντας. Το έργο μετατοπίζεται μεταξύ Αλβανίας, όπου η κατοχή, η δικτατορία και οι πολιτικές αναταραχές χάραξαν την ανθεκτικότητα στο σώμα, και Παλαιστίνης, όπου η μνήμη είναι μια καθημερινή πράξη ενάντια στη διαγραφή. Κάθε κατεδαφισμένο σπίτι, κομμένη ελιά και κλεμμένη ζωή επιμένει ως μαρτυρία. Όχι μνημεία ή ημερομηνίες σκαλισμένες στην πέτρα, αλλά αυτό που παραμένει στον ήχο, τη σκιά, την παραμικρή χειρονομία αντοχής. Η ανάμνηση ρωτά πώς επιβιώνει η μνήμη όταν η κατάρρευση ορίζει την καθημερινή ζωή. Δεν προσφέρει κανένα κλείσιμο παραμένοντας ανοιχτή, ζωντανή, επίμονη.

Ο Andi Dhima είναι sound και video artist με έδρα την Αθήνα. Η πρακτική του επικεντρώνεται στη δημιουργία immersive audiovisual συνθέσεων και installations που συνδυάζουν field recordings, multichannel audio και experimental video. Ως founder του Umbra Project, συνεργάζεται με performers, dancers και musicians για την ανάπτυξη hybrid έργων που συνδυάζουν improvisation, fixed media και live performance. Η καλλιτεχνική του έρευνα διερευνά τη χρονικότητα, τη μνήμη, την ταυτότητα και την ποιητική τόσο του αστικού όσο και του φυσικού περιβάλλοντος. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε festivals και artistic platforms στην Ελλάδα και είναι ενεργό μέλος της ΕΣΣΗΜ (Ένωση Ελλήνων Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής).

Η Ντάλια Τζέικομπς είναι μια Παλαιστίνια διαθεματική καλλιτέχνης. Το έργο της έχει τις ρίζες του στην εμπειρία της εξορίας στην Παλαιστίνη, η οποία διαμορφώθηκε από χρόνια μετακινήσεων σε όλη τη Μεσόγειο. Εκτείνεται σε φωτογραφία, performance art, video art και καθηλωτικές οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις. Η πρακτική της είναι τόσο προσωπική όσο και πολιτική. Η Τζέικομπς υπάρχει στο σημείο τομής της θλίψης, του εκτοπισμού, της ανθεκτικότητας και της αγάπης, προσφέροντας προσωπικoύς αναστοχασμούς στην πρακτική της.
___________________________________

Συναυλία Γ3 - Κυριακή 19/10/2025, 21.30

 
Giuseppe Di Bisceglie, Madeleine (2024) - 05:53
σταθερό μέσο: 2 channels

Madeleine weaves together heterogeneous acoustic materials, such as balloons, glockenspiel, and various toys, with evocative fragments of pop-rock songs. Moments of clear source recognition, contrasted with various types of electroacoustic reworkings, aim to activate memory processes, allowing the imagination to compose a frosted mosaic of memories.

Giuseppe Di Bisceglie is an Electronic Music student at the Conservatory Martini of Bologna. Originally trained as a guitarist, he later expanded into electronic and electroacoustic composition. Active in both studio and live contexts, he blends digital and analog instruments in live electronics and electroacoustic improvisation, performing solo and in collaboration with other musicians. He works daily with Ableton Live, Max/MSP, and Reaper for sound design and music production, with expertise in Ambisonics and multichannel composition. In June 2025, he took part in a workshop with Motus, dedicated to the study and performance of the acusmonium, culminating in a final concert. In April 2025, he joined the Etudelab artistic residency hosted by HOSQ in Yerevan, Armenia, where he composed and designed the music for a theatrical performance and contributed to installations and live electronic performances.
___________________________________
Manuel Rocha Iturbide, Urform Pianο (2020) - 10:00
σταθερό μέσο: 2 channels

The concept of Urform connects me in a direct way with the Schaefferian sound perception phenomenology, and from there, with the perceptual study of the different characteristics of a sound source, equivalent to a plant or an animal. In this case, it is about the Piano Forte and its characteristic sounds, strings stroked by hammers, short or long sounds but always resonant that can create different combinations of melodies, chords, trills, scales, arpeggios, etc. Also, it is about any other type of feasible sounds in the Piano, starting from its acoustic structure, like strokes and strumming directly in the strings or in its wooden box with any kind of artifacts.

Born in 1963 in Mexico City, Manuel Rocha Iturbide is a composer and sound artist. He has a PHD in computer music at the University of Paris VIII. He has worked at different electroacoustic studios like UPIC, GRM, IRCAM, LIEM, BANFF, IMEB. He worked as a researcher at IRCAM developing GiST (1994-95). He has received prizes and honorific mentions from different international contests like Bourges, Russolo, Ars Electronica and the Schaeffer Prize. His music has been performed all around the world and his art works have been showed at important galleries and museums. He has produced works for important ensembles such as Court Circuit and Arditti String Quartet. He currently lives in Mexico City where he is a full time professor and researcher at UAM University.
___________________________________
Oktawia Pączkowska, Behind the Shadow (2022) - 07:05
σταθερό μέσο: 8 channels

Behind the Shadow. The piece is inspired by the nature of  water - its fluid movement, depth, and ambiguity. Water becomes both a metaphor and a structural idea: a medium that carries, distorts, conceals, and reveals. Just like sound, it flows beyond defined boundaries, constantly shifting in form and perspective. The composition evokes an experience akin to drifting beneath the surface, where memories, voices, and fragments of the world intertwine in an ever-changing, immersive soundscape. behind the shadow explores the idea of an “invisible cinema” - a story told entirely through sound. It blends field recordings, natural ambiences, and human voices into a spatially rich narrative that invites individual interpretation and inner imagery.

Oktawia Pączkowska is a composer and sound artist born in Kraków in 1996. She is a laureate of competitions such as the Keiko Yoneda International Composers' Competition, Over the Rainbow. Compositions for Human Rights, and the 61st Tadeusz Baird Young Composers' Competition. She was a finalist in the international electroacoustic music competition PRIX CIME 2019 and 2021. Her works have been performed in Poland and abroad, including at festivals in the Czech Republic, Switzerland, Germany, Greece, Italy, Iran, the USA, and Japan. She is currently attending the Doctoral School of the Fryderyk Chopin University of Music in Warsaw.
___________________________________
Marta Domingues, A Cathartic Postcard (2024) - 09:38
σταθερό μέσο: 8 channels

To write this piece, I asked percussionist Francisco Cipriano to record a free improvisation, without musical guidelines or which instruments to use. The challenge I set myself was to work solely with this sound material and create a piece with no other sounds except his. The search to re-combine and recompose the sound world I was given resulted in a cathartic musical postcard, from me to the listener. Created during an artistic residency in August 2024 at the Musiques et Recherches studios in Ohain, Belgium, as a result of a grant awarded by the Annette Vande Gorne Foundation in 2023.

Marta Domingues (b. 2000) is a composer. She completed her Master's Degree in Composition at the Lisbon School of Music, under the guidance of composers Jaime Reis and Annette Vande Gorne. Her catalogue includes acousmatic, mixed and instrumental works, solo and for various ensembles. With her music she seeks links between acousmatic and instrumental musical practice, particularly in the energetic traces of sound and its reciprocal relationship with gesture and movement. Her music has been performed in various contexts and contemporary music festivals. She has been awarded prizes at the Métamorphoses 2020 competition (Belgium), Young Lioness of Acousmatic Music (Austria) and obtained a recommendation at the 69th edition of the International Composers' Tribune (Netherlands). She collaborated in the organization of the DME Project and Lisboa Incomum between 2020 and 2024.
___________________________________
Joris de Laet, Apparences Illusoires (2025) - 11:24
σταθερό μέσο: 8 channels

The piece began by exploring a remake of my first synthesizer, from over 50 years ago, to edit some pre-recorded viola notes. Digital electronic sound processing of this led to an absolute abstraction of the sound source and to the illusion of recognizing sounds that are not played, such as vocals and chorals.The composition became a composite of transmitting tone structures, orchestral sound conglomerates, and chorals, each of which, from its own distinct sound field, forms the dialogue we hear.

Joris De Laet (°Antwerp, 1947). Founder of S.E.M. (Studio for Experimental Music) in Antwerp, Belgium, in 1973. This association, which encompassed electroacoustics, was the first of its kind in Belgium and developed various activities, including a composition studio, lectures and workshops, a specialized ensemble with live electronics, a magazine, a cassette rental service, and the organization of concerts. After his appointment in 1978 as lecturer in "Electronic Music Composition" at the Royal Flemish Conservatory of Antwerp, his activities there merged with those of S.E.M. To organize concerts there in collaboration with the national radio station (B.R.T.-3), he co-founded N.M.C. (New Music Concerts). Later, he co-founded BeFeM, the Belgian Federation for Electroacoustic Music. After his retirement in 2012, he remains active in electroacoustic music composition and since 1992 he has been a volunteer radio producer of a monthly program, 'De stem van SEM', which is devoted exclusively to electroacoustic music.
___________________________________
Elizabeth Anderson, Helios & Selene (part 1) (2024) - 11:14
σταθερό μέσο: 8 channels

In outer space, there is no gravity as we know it, and there is no sound, so we are free to imagine it. Helios & Selene (part 1) is a three-dimensional theater piece for sound. The sound material is quivering and nervous, which gives it a sense of airborne instability, and it deploys as characters that bask on a three-dimensional stage in the interplay between the light of the sun and the shadow of the moon. Helios & Selene (part 1) was composed with support from the Fédération Wallonie-Bruxelles - Service des Musiques. Much of the initial sound material came from the l'institut Productions Totem Contemporain in Montréal. Helios & Selene (part 1) is a commission from Musiques & Recherches. A big thank you to Annette Vande Gorne for her support.

Elizabeth Anderson’s artistic production comprises acousmatic, mixed, and radiophonic works as well as works for multimedia and sound installations. Her music has won international awards and has been performed in international venues for over thirty years. She is currently a professor in the department of electroacoustic composition at the Conservatoire royal de Mons. She completed initial degrees in music in the United States before studying composition with Jacqueline Fontyn and electroacoustic composition with Annette Vande Gorne in Belgium. She earned a doctorate in electroacoustic composition with Denis Smalley at City University London in 2011. Underlying her creative and pedagogical approach is her research on the perception of electroacoustic music. In 2022, she was elected as a full member of the Class of Arts at the Royal Academy of Belgium.
___________________________________

Ηχητικές Εγκαταστάσεις

 
Παρασκευή 17/10 - Κυριακή 19/10/2025

Αγάπη Ζάρδα - Στο Μαντείο (2025) - 3PORTES Gallery

Η εγκατάσταση Στο Μαντείο τοποθετεί την εφαρμογή ChatGPT στον ρόλο ενός σύγχρονου μαντείου: από την ιερή θέση της μαντικής στην αρχαιότητα έως τη σημερινή καθημερινή, και ενίοτε προβληματική της χρήση — από ζώδια και τηλεμαντείες έως εφαρμογές που απαντούν σε κάθε ερώτημα. Το κοινό ακροάζεται και λαμβάνει απαντήσεις σε πραγματικό χρόνο, εκτός ελέγχου της καλλιτέχνιδας. Έτσι αναδεικνύονται τεχνολογικά, ηθικά, νομικά ζητήματα: από παραπλανητικά deepfakes, έως πλατφόρμες που ασκούν πολιτική επιρροή, κατασκευάζουν αφηγήματα και μετατρέπουν την πληροφορία σε κατανάλωση. Ωστόσο, η επικοινωνία των λογισμικών και άλλα τεχνικά θέματα της εγκατάστασης σχεδιάστηκαν και επιλύθηκαν με τη βοήθεια του ChatGPT, αποκαλύπτοντας τη διττή του θέση: εργαλείο δημιουργίας και αντικείμενο κριτικής.

Η Αγάπη Ζάρδα είναι απόφοιτη του ΤΕΦΑΑ (ΕΚΠΑ, 2011) με ειδίκευση στον Δημιουργικό Χορό και του Τμήματος Προσχολικής Εκπαίδευσης (ΠΘ, 2019) με ενδιαφέρον στη Δημιουργική Μουσική Παιδαγωγική και τις Τεχνολογίες Ήχου. Ασχολείται με ηλεκτροακουστική σύνθεση και creative coding, διερευνώντας διαδραστικότητα, χώρο και υλικότητα. Είναι κάτοχος ΜΑ στην Ηχητική Τέχνη, «Τέχνες του Ήχου και Ηχητικές Τεχνολογίες» (Ιόνιο Πανεπιστήμιο, 2024). Παίζει και μελετά τρομπέτα με έμφαση στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής.
___________________________________
Αντυ Δήμα, Dalia Jacobs - The Thread Between Us (2025) - Παπαζόγλειος Υφαντική Σχολή

Μια εμβυθιστική εγκατάσταση αποτελούμενη από νανουρίσματα και θρήνους σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές. Το «Νήμα Ανάμεσά Μας» συγκεντρώνει φωνές από την Παλαιστίνη, την Ιταλία, την Ιρλανδία, το Αφγανιστάν, την Ελλάδα, το Κονγκό, την Γκάνα και τη Ρωσία. Κάθε τραγούδι προσφέρεται όπως θα τραγουδιόταν σε ένα παιδί ή στους νεκρούς, μόνο δίδεται, ποτέ δεν εκτελείται. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη βόρεια Ιταλία και αργότερα στη Σαμοθράκη και διασκευάστηκε για το Φεστιβάλ του ΕΣΣΗΜ. Ο ήχος ηχογραφήθηκε και επεξεργάστηκε με ατμοσφαιρικά στρώματα από τον Andi Dhima και συνυφαίνεται με αποσπάσματα βίντεο που γυρίστηκαν στην εξορία από την Dalia Jacobs. Τα νανουρίσματα θρέφουν, ενώ τα θρήνα θρηνούν, μεταφέροντας τρυφερότητα και αντίσταση. Στην Παλαιστίνη, υπό σιωνιστική κατοχή, τα νανουρίσματα κάποτε έφεραν κωδικοποιημένες λέξεις ανυπακοής, φροντίδας και αντοχής. Είτε εκτοπισμένες, είτε στη σιωπή, οι φωνές παραμένουν: νήμα το νήμα, φωνή τη φωνή.

Ο Andi Dhima είναι sound και video artist με έδρα την Αθήνα. Η πρακτική του επικεντρώνεται στη δημιουργία immersive audiovisual συνθέσεων και installations που συνδυάζουν field recordings, multichannel audio και experimental video. Ως founder του Umbra Project, συνεργάζεται με performers, dancers και musicians για την ανάπτυξη hybrid έργων που συνδυάζουν improvisation, fixed media και live performance. Η καλλιτεχνική του έρευνα διερευνά τη χρονικότητα, τη μνήμη, την ταυτότητα και την ποιητική τόσο του αστικού όσο και του φυσικού περιβάλλοντος. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε festivals και artistic platforms στην Ελλάδα και είναι ενεργό μέλος της ΕΣΣΗΜ (Ένωση Ελλήνων Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής).

Η Ντάλια Τζέικομπς είναι μια Παλαιστίνια διαθεματική καλλιτέχνης. Το έργο της έχει τις ρίζες του στην εμπειρία της εξορίας στην Παλαιστίνη, η οποία διαμορφώθηκε από χρόνια μετακινήσεων σε όλη τη Μεσόγειο. Εκτείνεται σε φωτογραφία, performance art, video art και καθηλωτικές οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις. Η πρακτική της είναι τόσο προσωπική όσο και πολιτική. Η Τζέικομπς υπάρχει στο σημείο τομής της θλίψης, του εκτοπισμού, της ανθεκτικότητας και της αγάπης, προσφέροντας προσωπικoύς αναστοχασμούς στην πρακτική της.
___________________________________
Λάουρα Τσιάτη, Μεταμόρφωση (2022) - 16:38 - Παπαζόγλειος Υφαντική Σχολή

Το βίντεο είναι η παρουσίαση ενός ηχητικού installation εμπνευσμένo από τη «Μεταμόρφωση» του F. Kafka και τις θορυβομηχανες του L. Russolo. Δημιουργεί έναν χώρο ταυτόχρονα πραγματικό και ψυχικό, ενώ το ηχοτοπίο (σύνθεση φυσικών και επεξεργασμένων ήχων) ενισχύει την αίσθηση εγκλεισμού. Στη δεξιά πλευρά, τα ηχεία εκφράζουν την κοινωνία, την οικογένεια και την εξουσία που ελέγχει, ενώ στην αριστερή τα μικρόφωνα, την εσωτερική φωνή, και την απομόνωση. Στο κέντρο, οι θεατές γίνονται μέρος αυτής της διαλεκτικής, βιώνοντας την ένταση καλούμενοι να τοποθετηθούν. Η παραμονή στον χώρο για 16 λεπτά λειτουργεί ως διαδικασία μεταμόρφωσης, καθώς η ακρόαση γίνεται βίωμα και οδηγεί σε αυτοστοχασμό. Έτσι η ιστορία αποκαλύπτεται ως μια διαρκής ανθρώπινη πάλη ανάμεσα στην αυθεντικότητα και την υποταγή.

Η Λάουρα Τσιάτη γεννήθηκε στα Ιωάννινα, σπούδασε στην Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στην Επαγγελματική Σχολή Χορού Νίκης Κονταξάκη στην Αθήνα. Έχει παρακολουθήσει εράσμους σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπρέρα στο Μιλάνο και πρακτική άσκηση στο Βερολίνο στο Lakestudiosberlin Dance Research and Residency Center. Συμμετείχε στο 5ο Συνέδριο Ακουστικής Οικολογίας Καλαμάτα 2018 σε συνεργασία με τους μουσικοσυνθέτες Δημήτρη Καραγεώργο και Κώστα Στρατουδάκη, στο Διεθνές Συμπόσιο Ξενάκης Ναύπλιο 2022, στο International Forum of Performance Art (IFPA)Δράμα 2025 κ.α. Η καλλιτεχνική της πρακτική περιλαμβάνει performance, βιντεοπροβολές, εγκαταστάσεις μεικτών μέσων, φωτογραφία, ήχο κτλ.
___________________________________

Έκθεση

 
Τετάρτη 15/10 - Τετάρτη 22/10 - 3PORTES Gallery

Ίχνη Ηλεκτροακουστικής Μουσικής

Η Gallery 3Portes φιλοξενεί, παράλληλα με τις Ημέρες Ηλεκτροακουστικής Μουσικής, μια ιδιαίτερης σημασίας έκθεση αφιερωμένη στην ιστορία της ηλεκτροακουστικής δημιουργίας στην Ελλάδα και διεθνώς. Η έκθεση φωτίζει την περίοδο από το 1959 έως τις μερες μας μέσα από επιλεγμένα τεκμήρια από το αρχείο του Δημήτρη Καραγεώργου και Ανδρέα Μνιέστρη. Αυτά περιλαμβάνουν δίσκους, βιβλία, παρτιτούρες, φωτογραφίες, καθώς και εμβληματικά όργανα και μηχανήματα όπως συνθεσάιζερ και μαγνητόφωνα. Στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο η ηλεκτροακουστική μουσική άρχισε να διαμορφώνει τον δικό της λόγο, ανεξάρτητο από τα παραδοσιακά όργανα και την κλασική σημειογραφία. Παράλληλα με τα μεγάλα διεθνή κέντρα (GRM στο Παρίσι, Στούντιο της Κολωνίας, EMS στη Στοκχόλμη), οι Έλληνες δημιουργοί συμμετείχαν ενεργά στη διεθνή αυτή συζήτηση, υιοθετώντας και προσαρμόζοντας τις νέες τεχνολογίες, θέτοντας τις βάσεις για μια αυτόνομη καλλιτεχνική γλώσσα. Η περιήγηση στους χώρους της έκθεσης δεν αποτελεί απλώς μια αναδρομή στην τεχνολογική εξέλιξη, αλλά και ένα ταξίδι στον τρόπο με τον οποίο οι συνθέτες και οι ερευνητές οραματίστηκαν νέους ηχητικούς κόσμους, μεταμορφώνοντας το τοπίο της σύγχρονης μουσικής. Η 3πόρτες Gallery μετατρέπεται έτσι σε ένα ζωντανό αρχείο, όπου η μνήμη του παρελθόντος συναντά τη δημιουργική έρευνα του σήμερα, αναδεικνύοντας την ηλεκτροακουστική μουσική όχι μόνο ως ιστορικό φαινόμενο, αλλά και ως ανοιχτό πεδίο πειραματισμού και διαλόγου.
___________________________________

Προβολή Nτοκιµαντέρ

 
Παρασκευή 17/10, 17.30 - Παπαζόγλειος Υφαντική Σχολή

Ιάκωβος Παναγόπουλος - Ιάννης Ξενάκης: Η Μουσική του Σύµπαντος (2023)

Το ντοκιμαντέρ, μια παραγωγή του Ιονίου Πανεπιστημίου, με τίτλο «Ιάννης Ξενάκης: Η Μουσική του Σύμπαντος», προσφέρει μια νέα προσέγγιση στη ζωή και το έργο του Ξενάκη και συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της δημιουργικής, αντισυμβατικής, πρωτοποριακής του σκέψης και σύνθεση. Εστιάζοντας σε κρίσιμα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα στη ζωή του Ξενάκη, το ντοκιμαντέρ -ως μια συμπυκνωμένη μελέτη- προσφέρει μια νέα ματιά στη στάση και το έργο του συνθέτη. Μέσω της εθνογραφικής μεθόδου της συνέντευξης, οι δηλώσεις των συνεντευξιαζόμενων αποκαλύπτουν τον βαθμό στον οποίο τα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα διαμόρφωσαν τις προσωπικές επιλογές και αισθητική του Ξενάκη. Τόσο τα «ενδιάμεσα» της παράστασης, που επινοήθηκαν και σκηνοθετήθηκαν από τον Χάρι Μαρίνι, όσο και ο ηχητικός σχεδιασμός και η μουσική του ήχου, που έγραψε ο Απόστολος Λουφόπουλος, είναι έργα μέσα στο έργο, πλήρως ενσωματωμένα. Η αρθρωτή παράσταση αναπαριστά με πιο δημιουργικό και παρορμητικό τρόπο τα τρία διαφορετικά μέρη/πράξεις της ζωής του Ξενάκη, καθώς και τις συναισθηματικές συνδηλώσεις που αναδύονται με τη βοήθεια της πυκνής ύπαρξης της μουσικής, ενώ η δομή του soundtrack αντανακλά την προσέγγιση του Ξενάκη για τα ογκώδη ηχητικά νέφη και τα λεπτομερείς ηχητικές οντότητες.
___________________________________

Ομιλία

 
Σάββατο 18/10, 17.00 - Παπαζόγλειος Υφαντική Σχολή

Ανδρέας Μνιέστρης - Στοιχεία για την Ηλεκτρονική Μουσικής στην Ελλάδα

Στην ολοκλήρωση του πρώτου τέταρτου του 21ου αιώνα, για πολλούς και πολλές από μας που το “2001: Οδύσσεια του Διαστήματος” διαδραματίζονταν στ’ αλήθεια σε ένα πολύ μακρυνό μέλλον, αυτό που λέμε Ηλεκτρονική Μουσική είχε μια διαφορετική γοητεία παράλληλα με μια πιο συγκεκριμένη εννοιολόγηση απ’ ότι έχει σήμερα. Με την ευκαιρία της 23ης επανάληψης των ετήσιων συναντήσεων των μελών του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ), θα προσπαθήσω σε μια συνοπτική παρουσίαση να εξιστορήσω κομβικά γεγονότα που σημαδεύουν την εξέλιξη της Ηλεκτρονικής Μουσικής στην Ελλάδα από τις απαρχές της εμφάνισής της μέχρι σήμερα. Με αναφορές σε σημαντικούς ανθρώπους, καθοριστικές στιγμές, θεσμικές πρωτοβουλίες, αισθητικά ρεύματα καθώς και με χαρακτηριστικά ηχητικά αποσπάσματα και σχετικό οπτικό υλικό, θα παρουσιαστούν οι βασικές πληροφορίες που συνδέουν το σήμερα του ΕΣΣΗΜ με μια ιστορία ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής που άρχισε πριν 60 χρόνια περίπου. Αν και η ομιλία αυτή προορίζεται για τα μέλη του ΕΣΣΗΜ, είναι ανοιχτή για κάθε ενδιαφερόμενο.

Ανδρέας Μνιέστρης. Ομότιμος Καθηγητής Σύνθεσης Ηλεκτρονικής Μουσικής, Τμ/Μουσικών Σπουδών, Ιόνιο Πανεπιστημιο
___________________________________